Η Γαβριέλλα Ανυφαντάκη βρίσκεται επί μία ώρα στη σκηνή και μεταμορφώνει την ιστορία, το παραμύθι και το βίωμα σε μια  περφόρμανς που θα σε τσακίσει. Η Φένια Αποστόλου έχει δημιουργήσει ένα τόσο απλό, κατανοητό και λειτουργικό πλαίσιο, με μία γλώσσα νοημάτων τίγκα στα χρώματα και την γλαφυρότητα, και μέσα σε αυτό αφήνει την περφόρμερ της να τα κάνει όλα μαντάρα, να γίνει η ίδια μαντάρα και να κάνει κι εσένα μαζί της.

Διάφανο, πολυλογάδικο, συχνά αστείο. Νοιάζεται περισσότερο να σου δείξει κάτι αληθινό από το να σου δείξει κάτι ου-λα-λα ψαγμένο. Η ασάφεια είναι πάντα μεγάλο κομμάτι μιας παράστασης χορού, αλλά κάποιες φορές χρησιμοποιείται για στάχτη στα μάτια. Εδώ η ασάφεια δυσκολεύεται γιατί έχουμε να κάνουμε ένα ένα αδιανόητα εκφραστικό πρόσωπο, όπως και με ένα πολύ ξεκάθαρο και γραμμικό αφήγημα. Όλα αυτά είναι επιλογές που στηρίζονται με άκρα αυτοπεποίθηση.
Βλέπεις μία γυναίκα να φοράει και να της φοράνε όλες τις ταυτότητες που μπορείς να φανταστείς, η ψυχή σου βαραίνει με κάθε καινούρια που σου παρουσιάζει σαν να τις φοράς κι εσύ. Όταν ξαναδείς την ερμηνεύτρια για πρώτη φορά μετά από ώρα, όλο σου το είναι μπορεί ξανά να αναπνεύσει και αυτές οι δύο γυναίκες μόλις άφησαν ένα πολύ βαρύ αποτύπωμα στην τέχνη που φτιάχνουμε σ’ αυτή τη χώρα.

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/to-apotypoma/