ΦΥΛΑΚΕΣ της Χριστίνας Μούζη Στον Τεχνοχώρο Φάμπρικα από 19/11 έως 17/12 στις 21:00

Ποιοι είμαστε, όταν δεν είμαστε πια εμείς;

Περίληψη:
Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει κανείς στην προσπάθειά του να είναι τέλειος, αποδεκτός και αρεστός σε όλους;
Τρεις άνθρωποι, τρεις διαφορετικές εμμονές και μια κοινή αγωνία: ο φόβος της απόρριψης και της μοναξιάς.
Παγιδευμένοι σε όσα πιστεύουν πως πρέπει να είναι, χτίζουν, χωρίς να το
καταλαβαίνουν, τη δική τους αόρατη φυλακή. Μια φυλακή από φόβους, ενοχές,
ανασφάλειες και σκέψεις που μετατρέπονται σε δεσμά.
Η πόρτα είναι ανοιχτή. Κι όμως, κανείς δεν φεύγει.
Έξω, η ζωή συνεχίζεται. Οι άνθρωποι ερωτεύονται, κάνουν λάθη, αποτυγχάνουν,
ξαναρχίζουν. Ζουν.
Μέχρι που εμφανίζεται μια απρόσμενη παρουσία. Γεννημένη από όλα όσα οι
ίδιοι φοβούνται να αντικρίσουν, γίνεται η φωνή της φυλακής τους. Σχολιάζει,
παρεμβαίνει, αποκαλύπτει, ανατρέπει. Δεν δημιούργησε εκείνη τα δεσμά τους.
Κλήθηκε μονάχα να τα φυλάξει. Μόνο που ίσως έχει εγκλωβιστεί κι εκείνη στον
ρόλο της.
Μέσα από τη μουσική, το σώμα και τον λόγο, το πραγματικό συναντά το
παράλογο και το κωμικό συνομιλεί με το τραγικό.
Γιατί μερικές φορές, η πιο δύσκολη απόδραση δεν είναι από έναν τόπο, αλλά
από όλα όσα πιστέψαμε πως πρέπει να είμαστε.
Σημείωμα σκηνοθέτη
- «Τι κάνεις;»
- «Όλα καλά».
Πόσα πράγματα μπορούν να κρυφτούν μέσα σε αυτές τις δύο λέξεις; Πόσες
φορές έχουμε απαντήσει με αφοπλιστική άνεση, ενώ μέσα μας κάτι ασφυκτιά;
Πόσα έχουμε μάθει να μην εκφράζουμε, όχι επειδή δεν υπάρχουν, αλλά επειδή
δεν ξέρουμε πώς να τα πούμε, σε ποιον να τα εμπιστευτούμε ή αν αντέχουμε να
τα αντικρίσουμε;
Οι «ΦΥΛΑΚΕΣ» ξεκίνησαν από αυτή τη σιωπή. Από την ανάγκη να μιλήσουμε
για όσα μας πληγώνουν και συχνά κρύβουμε τόσο καλά, ώστε στο τέλος
δυσκολευόμαστε να τα αναγνωρίσουμε ακόμη κι εμείς οι ίδιοι.
Με ενδιαφέρει ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι δημιουργούμε τα δικά μας
αθέατα δεσμά. Πώς η ανάγκη για έλεγχο γίνεται καταναγκασμός. Πώς η
επιθυμία να αγαπηθούμε μάς οδηγεί να εγκαταλείπουμε κομμάτια του εαυτού
μας. Πώς, στην προσπάθειά μας να προστατευτούμε από την απόρριψη, το λάθος
και την αβεβαιότητα, καταλήγουμε να ζούμε σε συνθήκες που μας στερούν
ακριβώς αυτό που προσπαθούμε να διασώσουμε: την ελευθερία μας.
Στην παράσταση, οι εμμονές δεν αποτελούν απλώς χαρακτηριστικά τριών
προσώπων. Γίνονται η ίδια τους η υπόσταση. Και η τέταρτη παρουσία δεν
έρχεται να επιβάλει μια ξένη εξουσία. Γεννιέται από τις δικές τους εσωτερικές
φωνές, από τους φόβους που διογκώθηκαν, τις ενοχές που συσσωρεύτηκαν και
τις αλήθειες που έμειναν ανείπωτες. Είναι ταυτόχρονα καθρέφτης, κατήγορος και
συνοδοιπόρος. Μια ύπαρξη που σχολιάζει και αποκαλύπτει, αλλά που έχει κι
αυτή ανάγκη να καταλάβει τι είναι και γιατί υπάρχει.
Αυτή η συνθήκη καθόρισε και τη σκηνική γλώσσα της παράστασης. Ένα
βιομηχανικό τοπίο που δεν λειτουργεί ως απλό σκηνικό, αλλά ως κοινός ψυχικός
χώρος. Το σώμα, η φωνή και η μουσική συνυπάρχουν και συγκρούονται,
διαμορφώνοντας μια performance που κινείται ανάμεσα στον ρεαλισμό και τον
σουρεαλισμό, από το κωμικό στο τραγικό. Οι εσωτερικές συγκρούσεις αποκτούν
υλικότητα. Αυτό που δεν λέγεται βρίσκει άλλους τρόπους να ακουστεί.
Υπάρχει, όμως, κάτι που με απασχολεί εξίσου με τον εγκλωβισμό που
δημιουργούμε: ο χρόνος που περνά όσο εμείς παραμένουμε μέσα σε αυτόν.
Έξω από αυτόν, η ζωή δεν περιμένει. Οι άνθρωποι ερωτεύονται, κάνουν λάθη,
αποτυγχάνουν, γελούν, πληγώνονται και συνεχίζουν. Δεν έχουν λύσει απαραίτητα
τις αντιφάσεις τους ούτε έχουν ξεπεράσει όλους τους φόβους τους. Απλώς ζουν.
Ίσως το ζητούμενο να μην είναι να νικήσουμε κάθε φόβο ή να απαλλαγούμε από
κάθε αδυναμία, αλλά να μην τους παραχωρούμε ολόκληρη τη ζωή μας. Να
αναγνωρίζουμε πότε αυτό που κάποτε μας προστάτευε αρχίζει να μας
περιορίζει.
Γιατί η ζωή είναι η δική μας ιστορία, με τα λάθη, τις απώλειες, τις επιθυμίες και
τις αντιφάσεις της.
Και το στυλό, ακόμη κι όταν ξεχνάμε πως το κρατάμε, παραμένει δικό μας.
Το ερώτημα είναι αν θα τολμήσουμε να συνεχίσουμε να γράφουμε.
Συντελεστές:
Συγγραφέας: Χριστίνα Μούζη
Σκηνοθεσία / Δραματουργία: Γεώργιος Πανόπουλος
Πρωτότυπη Μουσική: Αλεξάνδρα Νικολαΐδου
Φωτογραφία: Σπύρος Γαρδέλης
Ερμηνεύουν:
Βίκυ Αμερικάνου, Μαγδαληνή Παπαδοπούλου, Παντελής Σαΐτης, Κατερίνα
Τσουκάτου
Χρήσιμες Πληροφορίες:
Διάρκεια: 60’
Έναρξη παραστάσεων: 19 Νοεμβρίου 2026
Ημέρα & ώρα: Πέμπτη 21:00
Τιμή εισιτηρίου:
Γενική είσοδος: 18€
Μειωμένο: 16€ (Για ανέργους, φοιτητές, Άμεα)
Ομαδικό: 14€ (Άνω των 5 ατόμων)
Τεχνοχώρος Φάμπρικα
Μ. Αλεξάνδρου 125 & Ευρυμέδοντος, Αθήνα 10435
Τηλ.: 2103411651