Είδαμε τη Συγκάτοικο στο θέατρο Πειραιώς 131
Τι μπορεί να συμβεί όταν συγκατοικούν δύο άγνωστες γυναίκες και εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους; Και κατά πόσο η συγκατοίκηση θα επηρεάσει τις ζωές τους ;
Η Ρόμπιν μετακομίζει από το Μπρόνξ στο σπίτι της Σάρον στην Αϊόβα.Θέλει να ξεφύγει από το παρελθόν της και τη ζωή που έκανε και ν’αποδείξει στην κόρη της ότι μπορεί ν’αλλάξει. Είναι αντισυμβατική και με έντονο χαρακτήρα κάτι που γοητεύει την συντηριτική Σάρον. Η Σάρον από την άλλη βιώνει μοναξιά και θλίψη. Είναι χωρισμένη,χωρίς να έχει κάποια σχέση στη ζωή της και ο γιος της σπουδάζει στη Νέα Υόρκη. Έχει ζήσει μία καθώς πρέπει βαρετή ζωή βασισμένη στα «μη».
Κατά τη διάρκεια της συγκατοίκισης έρχονται πιο κοντά,μοιράζονται μυστικά, επιθυμίες τους και η καθεμία αναγνωρίζει στην άλλη κάτι που έχει καταπιέσει μέσα της. ΄Ωσπου στο τέλος ανακαλύπτουν ότι δεν είναι αυτές που νόμιζαν πως είναι.
Η Βίκη Βολιώτη, η σκηνοθέτις του έργου, ξεκινά την παράσταση ως κωμωδία, που σταδιακά γίνεται πιο σκοτεινή, υπαρξιακή και καταλήγει σ’ένα ανατρεπτικό τέλος που συναρπάζει τον θεατή.
Η Μαρίνα Ασλάνογλου, ως Ρόμπιν της δίνει έναν αέρα αυτοπεπίθησης. Δεν την παρουσιάζει μόνο ως μία αντισυμβατική γυναίκα, αλλά μία γυναίκα με χιούμορ και ευαισθησία.
Η Γωγώ Μπρέμπου ως Σάρον,μας παρουσιάζει μία γυναίκα όπου η αφέλεια και η έλλειψη εμπειριών δημιουργούν κωμικές στιγμές στο έργο. Και καταφέρνει να μας δείξει τη σταδιακή αλλαγή της Σάρον, ως μία κατάσταση που έρχεται φυσικά μέσα από την συγκατοικισή του και όχι ξαφνική ή επιτηδευμένη.
΄Ενα πολύ ενδιαφέρον έργο που πραγματεύεται την επιθυμία, την ελευθερία και τη δυνατότητα να ξαναρχίσει κανείς τη ζωή του.
