Πώς προσεγγίσατε τον ρόλο της Ηρωδιάδας και ποια ήταν η πρώτη σας σκέψη όταν σας έγινε η πρόταση;

-Η Ηρωδιάδα, είναι ένας από τους μεγάλους θεατρικούς ρόλους-προκλήσεις, που κάθε ηθοποιός θέλει να υποδυθεί. Μόνο ενθουσιασμό θα μπορούσα να νιώσω λοιπόν, όταν μου προτάθηκε να της «δώσω πνοή» και μάλιστα δίπλα σε σπουδαίους ηθοποιούς. Ο Στάυρος Βόλκος , ο Χρήστος Κάλοου, ο Σπύρος Σουρβίνος,η Ιωάννα Μαρμάρου..είναι όλοι συγκλονιστικοί στους ρόλους τους. Αυτό από μόνο του δημιουργεί , ένα παραπάνω δίχτυ ασφαλείας, μα και ανεβάζει τον πήχη ακόμη πιο ψηλά.

Την ηρωίδα μου ,την προσέγγισα με αγάπη και κατανόηση..Δε θα μπορούσε να γίνει αλλιώς.Όταν πρόκειται για υπαρκτά πρόσωπα, ιντριγκάρομαι ακόμη περισσότερο. Θέλω να μάθω τα πάντα και φαντασιώνομαι άλλα τόσα.

Έψαξα και βρήκα κοινά φανερά ή κρυφά σημεία , μαζί της. Προσπάθησα να καταλάβω ακόμη και κάθε παράλογη απαίτηση της, και φυσικά κάθε φόβο της. Έχει πολλούς από αυτούς, πιστέψτε με. Δεν είναι όσο άτρωτη φαντάζει.

Προσωπικά, η σχέση μου με το θέατρο είναι βαθιά ερωτική. Μόνο αν ερωτευθώ την περσόνα που ενσαρκώνω κάθε φορά, μπορώ να την αφουγκραστώ και να την αφήσω να μιλήσει μέσα από το δικό μου σώμα και με την δική μου φωνή .Να γίνει ένα μαζί μου..

Και την Ηρωδιάδα την έχω ερωτευθεί παράφορα.

Η Ηρωδιάδα είναι μια μορφή που συχνά παρεξηγείται. Ποια πλευρά της θελήσατε να φωτίσετε μέσα από την ερμηνεία σας;

-Τις ανασφάλειές που η θέση της και η εποχή που ζούσε ,της δημιούργησαν.

Και που ξεκάθαρα, φαίνονται στο κείμενο της Ευτυχίας Αργυροπούλου.

Σε διάλογο με την Σαλώμη τις αποκαλύπτει μια προς μια ..

Ο Ηρώδης την πήρε από το σπίτι της και από τον σύζυγό της ( και αδερφό του). Χώρισε την γυναίκα του για χάρη της. Αυτό που ίσως τότε την γοήτευσε τώρα την προβληματίζει.. Φοβάται ..Φοβάται για το μέλλον της..

Οποιαδήποτε στιγμή εκείνος, μπορεί να το ξανακάνει.

Οποιαδήποτε στιγμή την βαρεθεί, μπορεί να αφήσει και την ίδια. .Και τότε ποιά θα ήταν η μοίρα της? Αυτός κρατά το σκήπτρο, αυτός έχει τη δύναμη.Ή την αδυναμία ..

Οι γυναίκες δεν προστατεύονταν από τον νόμο εκείνη την εποχή.

Το πλήθος επικροτεί τον Ιωάννη που την αποκαλεί, μοιχαλίδα,και όλοι την μισούν. Θέλει να τους κάνει να σωπάσουν..Ψάχνει τον τρόπο, αφού ο Ηρώδης δεν κάνει κάτι γι αυτό..

Και εκεί ξυπνά η πιο σκοτεινή πλευρά της..

Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίσατε κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας σας;

-Οι διακυμάνσεις του χαρακτήρα της. .Συναντήθηκα με μια γυναίκα φαινομενικά αγέρωχη.Απ τη μια μου έμοιαζε ύαινα.

Ο δυναμισμός ,η απληστία και η ακαταμάχητη γοητεία της ..Από την άλλη ,σε πολλές στιγμές της , απείχε πολύ απ τη εικόνα αυτή.Η ανασφάλεια της ,η «συρρίκνωση της» αλλά και η έκρηξη της, όταν φοβάται πως θα χάσει τον έλεγχο ...Διάβασα πολύ , ομολογώ για να την κατανοήσω. Μελέτησα κάθε Ηρωδιάδα πριν από μένα, θεατρική, κινηματογραφική, ποιητική. Μέχρι και πίνακες ζωγραφικής περιεργάστηκα σχολαστικά .Είδα κάθε διαφορετική όψη και εκδοχή της. Έψαξα κάθε πηγή, κείμενο και αναφορά γι αυτήν.. Και κατέληξα , υποκριτικά , να τοποθετήσω όλη της την προσωπικότητα στα πύρινα μάτια της..

Το σώμα ξέρει να το ελέγχει απόλυτα.. Δεν την προδίδει.. Εξ άλλου, συνδυασμένο άριστα, με το μυαλό είναι τα δυο δυνατά της όπλα..Τον λόγο ξέρει να τον χειριστεί με μαεστρία..

Οι κατάλληλες λέξεις που γνωρίζει πως να τοποθετήσει, κόβουν σαν μαχαίρια ή χαιδεύουν σαν μετάξι.

Τα μάτια της όμως είναι φλύαρα.

Η Ηρωδιάδα , έγινε για μένα.. ένα βλέμμα..Ένα βλέμμα άγριο, δυναμικό, σαγηνευτικό, παρανοικό,φοβισμένο, οργισμένο...ποτέ όμως κενό. Αν κάποιος μου έλεγε να την ζωγραφίσω θα ζωγράφιζα μόνο δύο μάτια..

Υπάρχει κάποια σκηνή της παράστασης που σας αγγίζει ιδιαίτερα ή σας δυσκολεύει συναισθηματικά;

-Με αγγίζει ιδιαίτερα το τέλος.. η αποκαθήλωσή της

Με λυπεί , θα έλεγα και λίγο.. Ο μεγάλος της φόβος , πραγματοποιήθηκε. Έχασε , όσα είχαν σημασία για εκείνη. Παρά τις μηχανουργίες της να τα κρατήσει.. Παρά την στρατολόγηση της Σαλώμης,για να κάμψει την αντίσταση του Ηρώδη..Παρά την γόη της που με ευκολία χρησιμοποιούσε..

Δεμένη πια, με τις αγριεμένες φωνές του όχλου να την στοιχειώνουν, στο δρόμο για τα μπουντρούμια. Εκείνα τα μπουντρούμια, που νωρίτερα χλεύαζε. Χωρίς την λάμψη και το γόητρο της , ξεσπά σε λόγια παραφροσύνης, σαν οργισμένη μαινάδα..Μα και πάλι το «εγώ» της δεν λείπει..Εκείνο το «εγώ» που την οδήγησε στην καταστροφή, τη συνοδεύει , στην φυλακή της..

Φοβερό να χάνεις ,όταν δεν έχεις μαθει ποτέ να υποχωρείς.

Σκηνή που με δυσκόλεψε; Το να βγεί αληθινή η πιο έντονη σκηνή καυγά με τον Ηρώδη,που καταλήγει σε απόπειρα πνιγμού της.. Βέβαια με την καθοδήγηση του Μενέλαου Τζαβέλα και της Ευτυχίας Αργυροπούλου, που σκηνοθετούν την παράσταση , πιστεύω θα είναι από τις πιο δυνατές σκηνές του έργου..

Τι πιστεύετε ότι μπορεί να αγγίξει περισσότερο το σημερινό κοινό από την ιστορία του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου;

-Το συμπέρασμα πως η πίστη αψηφά τον φόβο και η αλήθεια πάντα θα βρίσκει τρόπους να «φωνάζε騻 ακόμη και στα πιο βαθιά μπουντρούμια της συνείδησης μας κλεισμένη.

Και από την άλλη , η θλιβερή , διαχρονική διαπίστωση πως για έναν «χορό επτά πέπλων», κάποιοι άνθρωποι, θα θυσίαζαν αρχές και ψυχές..

Ο χορός για τον καθένα μεταφράζεται φυσικά, διαφορετικά.

Χρήμα, εξουσία, άνοδος, εγωισμός.

Δυο οι δρόμοι μπροστά μας , μα η απόφαση που θα πάρουμε δείχνει πολλά, για το ποιοι είμαστε .

Αν μπορούσατε να περιγράψετε την παράσταση με τρεις λέξεις, ποιες θα επιλέγατε και γιατί;

-Διαχρονική, διδακτική, στοχαστική. Δεν είναι μια παράσταση χωρίς λόγο ύπαρξης. Έχει πολλά να διδάξει όλους μας .Ο θεατής σίγουρα, θα φύγει γεμάτος βαθιές σκέψεις και συμπεράσματα. Οι πόλεμοι δε σταμάτησαν, ποτέ σε τούτο τον άπληστο πλανήτη. Τα συμφέροντα πάντα έπνιγαν τον λαό.. Οι εχθροί των δυνατών, με πλεκτάνη , ακόμη εξολοθρεύονται .. Η απληστία των ισχυρών , ίδια , όσα χρόνια κι αν περάσουν. Μα αυτό που ελπίζω να μείνει περισσότερο, είναι η πίστη , η εσωτερική γαλήνη, η καλοσύνη και η συγχώρευση του προφήτη .

Αυτό που όλοι θα πρέπει να έχουμε μέσα μας.. για έναν καλύτερο κόσμο.