1. Ποια είναι η θεματική που κυριαρχεί στη συλλογή Η Άγρια Ώρα;

Η Άγρια Ώρα έχει αρκετές θεματικές μέσα της, καθότι σε κάθε ποίημα που έγραφα με διακατείχε μια συγκεκριμένη διάθεση την οποία προσπαθούσα μέσα από τους στίχους να αποκωδικοποιήσω ή και να εξορκίσω. Η ψυχική μου κατάσταση, το θυμικό μου δηλαδή και οι σκέψεις που με απασχολούσαν εκείνη τη στιγμή, εμπνέουν το ποίημα με τη θεματική τη δική τους. Οπότε το περιεχόμενο είναι -σίγουρα- ερωτικό, συμπαντικό, μεταφυσικό/εσχατολογικό και αρκετά ψυχολογικό. Η Άγρια Ώρα είναι το ψυχογράφημά μου από τα 17 μου έτη έως και τα 26.

2. Πώς αποδίδεται η σχέση της φύσης με τον άνθρωπο μέσα στα ποιήματα της συλλογής;

Ορισμένα ποιήματα διακρίνονται από κάποιον ανιμισμό. Η φύση με τα στοιχεία της αποκτούν στα ποιήματά μου μια ένθεη ιδιότητα. Τα φαινόμενα που την απαρτίζουν αντιμετωπίζονται από τον άνθρωπο με φόβο, δέος και σεβασμό, σαν να είναι θεόπνευστα. Η φύση λοιπόν προάγεται στην τάξη μιας Αρχέγονης Δύναμης που είναι παρούσα σε κάθε βήμα του ανθρώπου, τον εμπνέει, τον νουθετεί, τον φοβερίζει, τον προειδοποιεί, του υπενθυμίζει τη θέση του στον κόσμο, αλλά και με την ιδιότητά της ως μητέρα-φύση τον προστατεύει και τον περιβάλλει με τα κάλλη, τα πλούτη, την καλοήθη δύναμή της. Όλο αυτό κατά ένα μέρος συμβολίζει τη βαθιά αλλά και λησμονημένη ανάγκη και επιθυμία του ανθρώπου να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ αυτού και του φυσικού περιβάλλοντος εν μέσω του σύγχρονου τρόπου ζωής που έχει διαρρήξει την πανάρχαια αυτή σχέση. Το νερό επίσης ως δύναμη της φύσης είναι εκτενώς παρόν, καθότι το υγρό στοιχείο είναι συνδεδεμένο με το συναίσθημα, που κυριολεκτικά ξεχειλίζει πολλές φορές από τα ποιήματα.

3. Με ποιον τρόπο ο τίτλος  αντικατοπτρίζει τα ποιήματα της συλλογής;

Ο τίτλος «Άγρια Ώρα» μου ήρθε απολύτως φυσικά και αβίαστα και χωρίς να υπάρχει στο προσκήνιο κάποια εναλλακτική. Κανείς άλλος τίτλος δεν τον ανταγωνίστηκε, και μάλιστα η συλλογή είχε τιτλοφορηθεί έτσι πολύ πριν να μπει σε διαδικασία επιμέλειας. Πιστεύω ότι αντικατοπτρίζει 100% τα ποιήματα, καθώς η συντριπτική πλειονότητα γράφτηκε τη βραδινή εκείνη ώρα που μετεωριζόμαστε μεταξύ των καθημερινών υποχρεώσεων και της επερχόμενης βραδινής ξεκούρασης. Είναι εκείνη η ώρα που το κουρασμένο πια μυαλό αρνείται να ασχοληθεί με οτιδήποτε άλλο «γήινο» και «λογοκριμένο», και αφήνεται ελεύθερο στις σκέψεις του ακριβώς πριν παραδοθεί στον ύπνο. Και τσοουπ!! Φωλιάζουν όλα όσα δεν θέλουμε να σκεφτόμαστε την ημέρα, όλα όσα αποφεύγουμε και πολλές φορές μας προκαλούν τρόμο, μας «αγριεύουν». Αυτή είναι η «άγρια ώρα» και σε αυτό το λυκόφως γράφτηκε η συλλογή.

4. Πώς ενσωματώνεται το συναίσθημα της αγωνίας ή της μοναξιάς στην ποίησή σας;

Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, τα ποιήματα της συλλογής είναι γεννήματα της ώρας εκείνης που αφήνουμε να αισθανθούμε όσα αρνιόμαστε την ημέρα. Έχουμε μάθει στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες να μην επιδεικνύουμε τις αδυναμίες μας, να βαυκαλιζόμαστε ότι στη ζωή είμαστε ό,τι πιο δυναμικό, ό,τι πιο κραταιό. Σαφώς και δεν είναι έτσι... Πιστεύω μάλιστα πως οι άνθρωποι σήμερα είμαστε πιο μόνοι από ποτέ. Και όταν αυτό το συνειδητοποιούμε, τότε η μοναξιά αυτή μεταλλάσσεται σε μια απερίγραπτη αγωνία. Ήδη τώρα που μιλώ για αυτήν αρχίζω και τη νιώθω να σέρνεται προς την επιφάνεια. Οπότε, όταν δεν έχουμε κανέναν να πούμε για όσα μας πονούν, τότε στρεφόμαστε στον εαυτό μας. Και ενδοσκοπούμε. Αυτήν την ενδοσκόπηση αναμειγμένη με αγωνία εκφράζω στα ποιήματά μου και μπορεί να πάρει πολλές μορφές. Μπορεί να ενσωματωθεί σε έναν εσωτερικό διάλογο, σε μια καταφυγή στις αναμνήσεις, στο συναίσθημα της νοσταλγίας που έχουμε για έναν παρελθοντικό έρωτα, που σίγουρα είναι από τις στιγμές κατά τις οποίες δεν ήμασταν πια μόνοι... Εφόσον εκείνη τη στιγμή η αγωνία είναι παρούσα παντού, είναι παρούσα και στα πάντα, εντός και εκτός συλλογής.

5. Πώς συνδέετε τις σπουδές σας στην αρχαιολογία με την ποιητική τέχνη;

Για να είμαι ειλικρινής δεν είχα ποτέ σκεφτεί αυτή την ερώτηση! Δεν ξέρω από πού ήρθε. Δεν σκέφτηκα ποτέ π.χ. «α, τι ωραία που έγραφε η Σαπφώ ή ο Αλκαίος, θέλω να το κάνω και εγώ! ». Δεν εκπήγασε κάπως το ένα από το άλλο, γιατί και οι απαρχές τους ήταν τελείως διαφορετικές και το κάθε ένα σημαίνει κάτι τελείως διαφορετικό για εμένα. Η αρχαιολογία μπορεί κυρίως να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για την ποίησή μου και αυτό επειδή τα τέχνεργά της είτε είναι προϊόντα κάποιας καθημερινής ανάγκης (όπως τα οικιακά σκεύη φερειπείν), είτε πλάθονται χάριν διακόσμησης και καλαισθησίας, είτε απορρέουν από το συναίσθημα του δημιουργού (όπως ένα αγαλματίδιο που θα απεικονίζει τον Έρωτα και θα προσφερθεί στο ιερό της Αφροδίτης ή ένας ύμνος). Η ποίησή μου κυμαίνεται ανάμεσα σε όλα τα προαναφερθέντα. Είναι απόρροια ανάγκης όπου εξυμνείται το συναίσθημα και επενδύεται με όση καλαισθησία και τέχνη μπορώ. Και επίσης είμαι της άποψης ότι ένας συγγραφέας μπορεί κυριολεκτικά να αντλήσει έμπνευση από όλα όσα τον περιβάλλουν. Οπότε, λόγω της ιδιότητάς μου, η ζωή μου περιβάλλεται καθημερινά από την αρχαιολογία.

6. Έχετε κάποιο επόμενο βιβλίο στα σκαριά;

Ναι! Δεν έχω σταματήσει να γράφω και θα ήθελα κάποια στιγμή να πειραματιστώ και με τα άλλα λογοτεχνικά είδη, όπως το διήγημα ή ίσως μια νουβέλα. Τώρα επανδρώνω σιγά σιγά την επόμενη ποιητική συλλογή μου. Αυτή τη φορά δεν έχω ιδέα πώς θα την ονομάσω, ελπίζω μόνο να είναι λίγο πιο... ήμερη.