Είδαμε την παράσταση «Η εκδίκηση του Φώτη» στο bijoux de kant
Η εκδίκηση του Φώτη πραγματοποιήθηκε για τελευταία φορά στον καινούριο χώρο του bijoux de kant λυτρώνοντας τόσο τον ίδιο όσο και εμάς, τους εν δυνάμει συνομηλίκους του, μια λύτρωση συγκινητική, ικανή να μετακινήσει μέσα μας βράχους ετών.
Η ιστορία ξετυλίγεται μπροστά μας με πρωταγωνιστή το μικρό αγόρι που παλεύει να ανακαλύψει το σώμα και την επιθυμία του μέσα σε έναν πατριαρχικό κόσμο, ζώντας σε μια αφοριστική ως προς την σεξουαλικότητα δεκαετία, τη δεκαετία του ´90. Μια ιστορια εκατομμύρια μικρών αγοριών που βρέθηκαν αντιμέτωπα με την γνωριμία του εαυτού τους μέσα σε έναν κόσμο που δεν είχε καμία διάθεση να τους γνωρίσει, αλλά αντίθετα να τους συντρίψει κάθε ανάγκη και θέλω. Την ύψιστη ανάγκη κάθε ανθρώπου να μπορέσει να αγκαλιάσει τον εαυτό του και να δεχθεί σεβασμό και αγάπη χωρίς να χρειάζεται να νιώθει ντροπή και να εισπράττει μίσος καθημερινά.
Ο ηθοποιός είναι πραγματικά τόσο ένα μικρό αγόρι, ο Φώτης όσο και ένας αντικειμενικός αφηγητής και αναλυτής πάντα με άπλετο χιούμορ το οποίο εντείνει την τραγικότητα των γεγονότων και μας βοηθάει να αντιληφθούμε τον παραλογισμό των καταστάσεων που βιώνει ο ήρωας, κάθε ήρωας εκεί έξω που κάποτε βρέθηκε στη θέση του μικρού αγοριού και συνεχίζει να παλεύει, να υπερασπίζει τον μικρό του εαυτό μέσα σε μια κοινωνία που παλεύει να αλλάξει αλλά σίγουρα έχει μπροστά της πολύ δρόμο ακόμα. Ωστόσο ο Φώτης ακολουθεί τον δικό του δρόμο,ως εκεί που φτάνει έστω και μας παραδίδει ένα μεγάλο μάθημα μέσα από την εκδίκηση του.
Η ομοφοβία της ελληνικής τηλεόρασης των 90´s παρουσιάζεται σε όλο της το μεγαλείο, σοκάροντας μας με την κανονικοποίηση και ενίοτε ρομαντικοποίηση της βίας, της ομοφοβίας και πλήθος άλλων χαρακτηριστικών της εποχής γνωρισμάτων. Η παρουσία του ηθοποιού διάχυτη στον χώρο, με μια αφήγηση ρέουσα που μας παίρνει μαζί της σε εκείνα τα μακρινά ή όχι και τόσο χρόνια και μας ωθεί να συνειδητοποιήσουμε, να αφυπνιστούμε, να βιώσουμε ενσυναισθηση για το μικρό παιδί μέσα μας που καταπιέστηκε, συρρικνώθηκε και ίσως αφανίστηκε απο τις προσδοκίες όσων πίστευαν πως ήξεραν καλύτερα από εμάς ποια άτομα ημασταν ή οφείλαμε να είμαστε.
Και η εκδίκηση; Ποια είναι τελικά; Ένα τόσο γλυκό φιλί, ρομαντικό και κυνικό μαζί, ένα φιλί που θα έπρεπε να βιώνεται στον έξω κόσμο άφοβα ώστε ολ@ να μπορούμε να εκτιμήσουμε την ομορφιά του. Την ομορφιά της αγάπης, του έρωτα, των συναισθημάτων που πάντα θα νικάει τις ασχήμιες των αρνητών τους.
Ευχαριστούμε για όλα Φώτη…Μακάρι να σε ξανασυναντήσουμε σύντομα.
