Ο Αλεξέι Αρμπούζοβ γεννήθηκε στη Μόσχα το 1908. Ο πατέρας του ήταν Ρώσος και η μητέρα του Ελληνίδα. Στην ηλικία των δέκα χρόνων έχασε τους γονείς του και ανατράφηκε από τη θεία του. Η πρώτη του επαφή με το θέατρο έγινε το 1922 όταν προσελήφθη ως έκτακτος στο Θέατρο Marinski της Αγίας Πετρούπολης. Καλλιεργεί το ταλέντο του σπουδάζοντας σε δραματική . Για κάποιο χρονικό διάστημα διευθύνει έναν περιοδεύοντα θίασο , επίσης αναλαμβάνει τη διεύθυνση του Λογοτεχνικού Τμήματος του πρώτου Θεάτρου Sovkhoz. και εγράφε στο περιοδικό Stage Club. Για δέκα χρόνια ελιχε αναλάβει τη διηύθυνε τη σχολή "Νέοι Δραματουργοί", σε συνεργασία με άλλους σημαντικούς καθηγητές όπως οι L. Petrousevkajia και A. Kazanchek. Τα έργα του Αρμπούζοβ έχουν κυκλοφορήσει και παιχτεί σχεδόν σε όλες τις χώρες. Επίσης έγραψε πολλά σενάρια για τον κινηματογράφο. Κυριότερα έργα του: "Μακρινός δρόμος", "Τάνια", "Η Πολιτεία της αυγής", "Σπιτάκι στα περίχωρα", "Μια ιστορία του Ιρκούτσκ", "Δωδέκατη ώρα"," Χρόνια περιπλάνησης", "Καημένε μου Μάρικ", "Νυχτερινή εξομολόγηση", "Κωμωδία παλιάς μόδας" (που παίχτηκε με τον τίτλο "Φθινοπωρινή ιστορία"), "Υπόσχεση" κ.ά.

Η Φθινοπωρινή Ιστορία είναι ένα έργο που μιλάει για τη μοναξιά και τη διαδρομή που διανύει ο κάθε άνθρωπος , μέχρι να έλθει η στιγμή που θα συναντήσει έναν άλλο άνθρωπο .Τα εμπόδια που υπάρχουν ή εφευρίσκουν μόνοι τους , από φόβο να μην βγουν από την ασφάλεια της μοναξιάς τους . Η Λύντια και Ροντιόν είναι δυο μοναχικοί άνθρωποι απο δύο κόσμους τελείως διαφορετικούς. Η ζωή αποφάσισε πως ήρθε η ώρα οι δρόμοι τους να διασταυρωθούν , όταν εκείνοι δεν περίμεναν πλέον τίποτα, πάρα μόνο τη Δύση .

Μια ιστορία τρυφερή , ανθρώπινη , συγκινητική που μιλάει για τη βαθιά ανάγκη κάθε ανθρώπου να ανοίξει τη καρδιά του και να βρει τη δύναμη να απλώσει το χέρι του. Να αγγίξει ένα άλλο χέρι και να προχωρήσουν μαζί στο φως . Ένα πάζλ από μνήμες και φόβους γίνεται η αφορμή έτσι ώστε οι δύο ήρωες μας έρθουν πιο κοντά στην αγάπη .

Η Βάνα Πεφάνη πήρε τη Φθινοπωρινή Ιστορία και την μετέτρεψε σε Άνοιξη στη ψυχή μας ! Μια εξαιρετική παράσταση με εμβληματικές αλλαγές και συμβολισμούς . Με ιδιαίτερη αριστοτεχνία έχει κρατήσει την ισορροπία ανάμεσα στο χιούμορ και τη συγκίνηση. Περνάει τόσο ομαλά από το ένα συναίσθημα στο άλλο που απλά σε μαγεύει . Η Μουσική του Μάνου Αντωνιάδη σαν σταγόνες της Φθινοπωρινής ιστορίας , μας ταξίδεψε για άλλη μια φορά. Ο  Στέφανος Δαφνής με τον ήχο της τρομπέτας του ήταν σαν μια ζεστή αγκαλιά στην Φθινοπωρινή ατμόσφαιρα . Η Πέμη Ζούνη απλά υπέροχη , κινείται στη σκηνή σαν νεράιδα και μετατρέπεται από ένα παιχνιδιάρικο κορίτσι , σε μια γοητευτική γυναίκα και αμέσως μετά σε ένα πληγωμένο πλάσμα που απλά δεν μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από πάνω του. Φυσικά ο Σταύρος Ζαλμάς σπάει την εικόνα του στιβαρού και γοητευτικού άντρα και μετατρέπεται σε ένα παιδί που θέλει να τρέξει στη βροχή και να χορέψει .

Εσείς; Αγαπάτε το Φθινόπωρο; Μήπως είναι η ευκαιρία να πετάξετε την ομπρέλα σας και να χορέψετε και εσείς στη βροχή;

https://www.more.com/theater/fthinoporini-istoria-tou-aleksei-armpouzof/