1.Πείτε μας δυο λόγια για το έργο και για τον συγγραφέα.

Η Αυτού Ελαφρότης, ο Περελά, έργο γραμμένο το 1911, είναι ένα αλληγορικό έργο, πικρό και μελαγχολικά χιουμοριστικό, που αφηγείται την εξωφρενική αποστολή του Περελά, του ανθρώπου από καπνό, να λυτρώσει τους ανθρώπους μιας κοινωνίας σε σήψη.

Ο Άλντο Παλατσέσκι (Άλντο Τζουρλάνι) ήταν Ιταλός ποιητής και πεζογράφος. Γεννήθηκε στη Φλωρεντία το 1885 και πέθανε στη Ρώμη το 1974. Σπούδασε λογιστικά, φοίτησε στη δραματική σχολή του Λ. Ράζι και έπαιξε στον θίασο του Λ. Μπορέλι, αλλά εντέλει αφοσιώθηκε στη λογοτεχνία.

Οι πρώτες του ποιητικές συλλογές χαρακτηρίζονται από ναΐφ ονειρισμό, συμβολισμό και παράδοξα παιδίστικα στοιχεία. Βαθμιαία θα περάσει στο κίνημα του φουτουρισμού, καθώς τα κείμενά του αποτέλεσαν καθοριστικό διαρθρωτικό του στοιχείο, αν και αποσπάται από τους Ιταλούς φουτουριστές, καθώς δεν στηρίζει τον πόλεμο (αποκηρύσσει τον εθνικισμό και τον φασισμό).

Στα έργα του η ειρωνεία εναλλάσσεται με τον ανθρωπισμό, η αλληγορία μπλέκεται με το γκροτέσκο, τα γραπτά του γίνονται παιχνίδι μνήμης, ειρωνική επεξεργασία του βερισμού και παραμορφωτική περιγραφή της πραγματικότητας.

Το 1941 μετακομίζει στη Ρώμη, απομυθοποιεί, κριτικάρει, επαναπροσδιορίζει και επιστρέφει στον οίστρο και στη φαντασία των έργων του. Στην ωριμότητά του πια μοιάζει να επαναπροτείνει την γκροτέσκο και υπερρεαλιστική του φλέβα με τεχνικές νεοπρωτοπορίας.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του επιστρέφει στην ποίηση με γνώμονα τον μορφολογικό πειραματισμό και τα στοιχεία της ανθρώπινης ηθικής που τον ταλανίζουν πάντα.

2. Ποιος είναι ο ρόλος σας;

Κάνω πολλούς ρόλους και αυτή είναι και η γοητεία του συγκεκριμένου σκηνικού εγχειρήματος. Παρ’ όλα αυτά, ο βασικός μου ρόλος είναι αυτός της Μαρκησίας Ολίβα Ντι Μπελόντα, που ερωτεύεται τον Περελά και γίνεται η πιο ένθερμη υποστηρίκτριά του στο βασίλειο.

3. Ο Περελά είναι ένας άνθρωπος που όλοι περιμένουν από αυτόν να τους «σώσει». Τι πιστεύετε ότι αποκαλύπτει αυτό για την ανάγκη των ανθρώπων να πιστεύουν σε κάποιον;

Πολλές φορές οι άνθρωποι βρίσκονται σε αδιέξοδη κατάσταση, πιστεύουν ότι τα προβλήματά τους είναι άλυτα και γι’ αυτό στρέφονται σε κάποιον που θεωρούν ως ένα ανώτατο ον, είτε αυτός είναι θεός είτε ηγέτης.

4. Αν ο Περελά εμφανιζόταν σήμερα στην Ελλάδα, ποιον ή τι πιστεύετε ότι θα καλούσε η κοινωνία να «σώσει»;

Η ελληνική κοινωνία, όπως και οι περισσότερες ευρωπαϊκές, βρίσκεται σε μια κατάσταση ήττας, εξατομίκευσης, κρίσης. Αυτό ευνοεί την πίστη σε Μεσσίες. Ο Περελά, λοιπόν, ως Μεσσίας, θα καλούνταν να ικανοποιήσει μικρά πράγματα που αφορούν κυρίως τις καθημερινές ανάγκες του βίου...

Αν και θα ήθελα να πιστεύω πως θα μπορούσαμε να γίνουμε όλοι κύριοι του εαυτού μας, άνθρωποι αλληλέγγυοι, ισότιμοι, να ζούμε σε μια κοινωνία με ίσες ευκαιρίες, με υγεία, παιδεία, σίτιση, στέγαση για όλους.

Εν κατακλείδι, σε μια κοινωνία που το «εμείς» θα υπερτερεί του «εγώ», σε μια κοινωνία όπου το «είναι» θα μετράει καλύτερα από το «έχειν»...

5. Γιατί θεωρείται ο Περελά ως ένα από τα πιο ιδιόμορφα έργα της ιταλικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα;

Οι υφολογικές καινοτομίες του συγκεκριμένου έργου κατέστησαν το ίδιο το βιβλίο παράδοξο ακόμη και στο περιβάλλον των φουτουριστών, καθώς πρόκειται για μια ιστορία που διαβάζεται σε πάρα πολλά επίπεδα.

Είναι από τα πιο πρώιμα δείγματα αντιμυθιστορήματος, καθώς διαθέτει υφολογικές καινοτομίες και παράδοξη αφηγηματική κατασκευή που αποτέλεσε πρόκληση για τους κριτικούς λογοτεχνίας και απόλαυση για τον αναγνώστη.

Αυτό προσπαθούμε να υπηρετήσουμε και πάνω στη σκηνή του Θεάτρου 104.

6. Υπάρχουν άλλα ανακοινώσιμα σχέδια για το μέλλον;

Σκεφτόμαστε να ανεβάσουμε το μόνο λογοτεχνικό έργο του εξίσου εμβληματικού συγγραφέα Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, «Το Τάμα της Ανθούλας».

Πληροφορίες και εισιτήρια παράστασης:https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/i-autou-elafrotis-o-perela/