Το Η μαμά είναι πορτοκαλί είναι από εκείνα τα βιβλία που τα αισθάνεσαι. Μια νουβέλα γλυκόπικρη σαν σοκολάτα bitter, που δεν προσπαθεί να εξηγήσει τον κόσμο με λέξεις, αλλά να σε βυθίσει μέσα του.
Η ιστορία της Άννας, ενός χαρισματικού κοριτσιού με συναισθησία, ξεδιπλώνεται σαν μια «βιβλιοθήκη ψυχών», γεμάτη εικόνες, ήχους, γεύσεις και χρώματα που διασταυρώνονται. Από τα παιδικά της χρόνια μέχρι τα βαθιά γεράματα, τη βλέπουμε να μεγαλώνει, να γίνεται σύντροφος, μητέρα, γυναίκα που παλεύει να ισορροπήσει ανάμεσα σε αυτό που φαίνεται και σε αυτό που είναι. Γιατί, όπως υπαινίσσεται το βιβλίο, άλλο το φαίνεσθαι κι άλλο το είναι, ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις τι κουβαλά μέσα του ο καθένας από εμάς. Κι όμως εκείνη το αισθάνεται.
Η συναισθησία εδώ δεν παρουσιάζεται απλώς ως μια νευρολογική ιδιαιτερότητα. Είναι ένας ολόκληρος και διαφορετικός τρόπος ύπαρξης. «Η συναισθησία είναι ένας κόσμος μέσα στον κόσμο» — μια φράση που συνοψίζει τη βαθύτερη ουσία του βιβλίου. Μέσα από τα μάτια της Άννας, οι σκέψεις αποκτούν χρώματα, οι άνθρωποι αποχρώσεις, και τα συναισθήματα γίνονται σχεδόν απτά. Και όμως, αυτό το χάρισμα δεν είναι πάντα εύκολο.
Η ίδια η ηρωίδα το εκφράζει με έναν τρόπο που σε καθηλώνει:
«Μερικές φορές, όταν κοιτάζω τον κόσμο, βλέπω όλο το φάσμα των χρωμάτων να συνυπάρχει, σε κάθε σκέψη και σε κάθε κίνηση. Κάθε λέξη είναι ένα χρώμα. Κάθε ήχος, κάθε σιωπή είναι μια απόχρωση που με γεμίζει συναισθήματα. Όμως υπάρχουν στιγμές που αυτό το χρώμα με υπερφορτώνει. Όταν οι άλλοι φοβούνται, το σκοτεινό γκρι μπαίνει μέσα μου. Όταν αισθάνονται χαρά, το κίτρινο απλώνεται παντού».
Σε αυτή τη διαδρομή, η Άννα δεν βρίσκει πάντα κατανόηση. Ούτε καν όταν αποκαλύπτει τον κόσμο της στη μητέρα της. Και εδώ αναδύεται ένα από τα πιο δυνατά θέματα του βιβλίου: όταν διαφέρουμε από τους άλλους, συχνά πιστεύουμε ότι κάτι δεν πάει καλά με εμάς. Είναι άραγε χάρισμα ή κατάρα; Τελικά, γίνεται και τα δύο — αλλά και μια γέφυρα σύνδεσης με τους γύρω, όταν βρεθεί η ισορροπία.
Η γραφή της Βασιλικής Στάμου είναι βαθιά αισθητηριακή και ποιητική, με έντονη εικονοπλασία που μετατρέπει τις αφηρημένες έννοιες σε ζωντανές εμπειρίες. Η γλώσσα της είναι απλή αλλά φορτισμένη συναισθηματικά, χωρίς περιττές υπερβολές, αφήνοντας χώρο στον αναγνώστη να «νιώσει» αντί να του επιβάλλεται τι να σκεφτεί.
Πρέπει να το διαβάσετε γιατί μας θυμίζει ότι «ο κόσμος δεν είναι φτιαγμένος για να τον κατανοούμε, αλλά για να τον νιώθουμε». Και γιατί, μέσα από την ιστορία της Άννας, ανακαλύπτουμε κάτι πολύ πιο προσωπικό: "ότι δεν έχει σημασία αν όλοι σε καταλαβαίνουν — σημασία έχει να καταλαβαίνεις εσύ τον εαυτό σου."

https://www.pigi.gr/product/vivlio-i-mama-einai-portokali-ekdoseis-pigi/