Οι δυο ηθοποιοί εξαιρετικοί μέσα στον ρόλο τους καταφέρνουν να υφάνουν έναν ολόκληρο κόσμο, αναδεικνύοντας όλο το σύμπαν του έργου, κάθε πτυχή και λεπτομέρεια ενώ παράλληλα εντυπωσιαζόμαστε από την αμεσότητα των εκφράσεων, την πλαστικότητα των κινήσεων που επιτρέπουν αβίαστα ακόμα και σε ένα ατομο που δεν είναι εξοικειωμένο με την αγγλική γλώσσα όχι μόνο να κατανοήσει αλλά και να συναισθανθεί βαθιά το νόημα του έργου.

Ένα νόημα παράλογο σαν την μοναξιά, την ελπίδα, το γήρας, την αναμονή, την ματαίωση ή όχι αυτής, όλα παραλογα μα ωστόσο ικανά να μας κρατήσουν για μια ακόμα μέρα σε αυτόν τον αληθινά παράλογο κόσμο στον οποίο όλοι τελικά παλευουμε για μια θέση σε κάποια καρέκλα στο τέλος της μέρας. Ας είναι μια καρέκλα σε αυτή τη άξια θέασης παράσταση. Της αξίζει και την αξίζουμε.

https://www.ticketmaster.gr/theatre-of-the-no-the-chairs_sen_2008159.html