Είδαμε τη Φόνισσα στο θέατρο Έργον
Είδαμε την Φόνισσα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη στο θέατρο Έργον σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη.
Η παράσταση ήταν άρτια και υποδειγματική σε όλα τα επίπεδα.
Η Λυδία Κονιόρδου, κορυφαία τραγωδός, αναβίωσε και βίωσε τα πάθη της Χαδούλας Φραγκογιαννούς. Όμως και οι υπόλοιποι συντελεστές χορογράφησαν αυτό το δρώμενο, που είχε στοιχεία αρχαίας τραγωδίας και θρησκευτικού δράματος, μέχρι και την παραμικρή λεπτομέρεια.
Η Φραγκογιαννού ξεκινάει να διηγείται καλυμέννη από μαύρο πέπλο, σαν ένας Χάροντας χωρίς πρόσωπο. Αργότερα αποκτά πρόσωπο ελληνικό και γωνιώδες, μεταλάσσεται σε κάποια σκηνή σε ηθοποιό του θεάτρου Νο και μόνο όταν πεθαίνει, ντυμένη νύφη μειδιά ελαφρώς. Μακρινή απόγονος της Μήδειας, γυναικοκτόνος και παιδοκτόνος σκοτώνει τα κοράσια του νησιού, όταν ψήλωσε ο νους της, όχι για να τα βλάψει αλλά για να τα λυτρώσει. Από τα μελλοντικά βάσανα των γυναικών, την φτώχεια και την πατριαρχία. Βλέπουμε τη ζωή της σε συνέχειες πέρα από τους φόνους. Η ίδια δεν αγαπήθηκε από την μητέρα της, που περιγράφεται ως μάγισσα, την έριξε στην προίκα και της έδωσε σύζυγο κατώτερο και άβουλο που τον αποκαλούσε Σκούφο και Λογαριασμό. Σε όλη της την ζωή υπηρέτησε τον σύζυγο, τα τέκνα της και τα εγγόνια της ενώ παράλληλα εργαζόταν. Δεν διηγείται καμία χαρά. Οι γιοι της έφυγαν από το νησί και διέκοψαν την επικοινωνία με την μητέρα της. Έτσι βλέποντας τα κοριτσάκια καθρεφτίζει το μέλλον τους που προβλέπεται άθλιο σαν την ζωή της.
Το σκηνικό της Έρσης Δρίνη, με τα κοστούμια του Χάρη Σουλιώτη μας δίνουν εικόνες ηθογραφικών πινάκων της σχολής του Μονάχου. Οι φωτισμοί του Αντώνη Παναγιωτόπουλου μας θυμίζουν κάποιες στιγμές το κιαροσκούρο του Καραβάτζιο και κάποιες άλλες τους Πατατοφάγους του Βαν Γκογκ. Και ζωντανεύουν το φόντο του σκηνικού, που ανάλογα το φως μας δείχνει τις φωτιές της κόλασης ή μορφές πεθαμένων.
Η μουσική του Τάκη Φαραζή πιάνει ολόκληρη την ελληνική παράδοση αλλά και το βυζαντινό μέλος και ταιριάζει απόλυτα στην γλώσσα του κοσμοκαλόγερου συγγραφέα.
Ο Σωτήρης Χατζάκης υπέροχος αφηγητής αλλά και αγρότης της Σκιάθου που αναθέτει στην κυρά Χαδούλα να γιατρέψει την άρρωστη γυναίκα του. Οι γυναίκες που ερμηνεύουν όλους τους γυναικείους ρόλους του έργου είναι επαρκέστατες και συγκινητικές στους εφιάλτες της Φόνισσας.
Μην χάσετε την παράσταση γιατί όπως είπε και ο Οδυσσέας Ελύτης
"Όπου και να σας βρίσκει το κακό, αδελφοί, όπου και να θολώνει ο νους σας, μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη".
