Χάρη στην συνειδητή απουσία σκηνικής δράσης και πλήρους σκηνοθεσίας, το θεατρικό αναλόγιο της «Άμμου» λειτουργεί ως ένας απαιτητικός μεγεθυντικός φακός, με το κείμενο απολύτως εκτεθειμένο, αναδεικνύοντας ισότιμα τη δυναμική και τις αδυναμίες του. Ο άξονας της ιστορίας είναι στιβαρός και τολμηρός, καθώς η επιλογή του να τεθούν αντιμέτωποι δύο άντρες που τους ενώνει το ίδιο αδιανόητο πένθος αλλά και ένα κοινό (καταστροφικό) μυστικό, χτίζει ένα συμπαγές κλίμα αγωνίας. Το έργο δεν διστάζει να βουτήξει στα βαθιά νερά της απόλυτης απώλειας και της ενοχής, κρατώντας τον θεατή προσηλωμένο στην ανατομία αυτής της ιδιότυπης σύγκρουσης.

​Ως ένα κείμενο που δοκιμάζεται για πρώτη φορά ενώπιον κοινού, η γραφή αναζητά, το δίχως άλλο, τον οριστικό της ρυθμό. Σε αρκετές στιγμές, η επιθυμία να αναλυθεί σε βάθος το τραύμα οδηγεί σε έναν λεκτικό πληθωρισμό, με τα δρώντα πρόσωπα να τείνουν να φιλοσοφούν, εκλογικεύοντας τον πόνο τους με περιτεχνημένα λόγια, ενίοτε απομακρυνόμενα από την ακαταστασία και τη ρεαλιστική σιωπή που ενέχει πάντα το οργανικό και αβίαστο πένθος. Σίγουρα, η συνθήκη του αναλογίου επιτείνει αυτή την αίσθηση, καθώς η απουσία της θεατρικής παραστατικότητας δεν αφήνει περιθώρια απόκρυψης ή δραματουργικής επένδυσης των όποιων σεναριακών εξάρσεων.

Καλούμενοι, ωστόσο, στο να μεταδώσουν τη συντριβή των ηρώων και συνάμα στηριζόμενοι σχεδόν αποκλειστικά στη φωνητική τους έκφραση, οι συντελεστές κατέβαλαν μια ξεκάθαρα ειλικρινή και κοπιαστική προσπάθεια. ​Η «Άμμος» διαθέτει αδιαμφισβήτητα μια επαρκέστατη πρώτη ύλη, ικανή να αναμετρηθεί με τα όρια της ανθρώπινης αντοχής. Αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη «κρίσιμη μαγιά», η οποία μέσα από το πρίσμα μιας ολοκληρωμένης σκηνοθετικής καθοδήγησης έχει όλα τα φόντα στο να μετεξελιχθεί σε μια ουσιαστικά διεισδυτική θεατρική εμπειρία.

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/ammos-i-proti-anagnosi/