Το βασικό ερώτημα που λίγοι έως ελάχιστοι έχουν τολμήσει να θέσουν, είναι για τους ψυχικά ασθενείς και για τον γολγοθά που καλούνται να ανέβουν από την στιγμή που μπαίνουν στην διαδικασία της θεραπείας. Ποια είναι η δική τους οπτική απέναντι σε έναν άγνωστο που τους υποβάλλει ερωτήσεις για την ζωή τους και σκάβει βαθιά μέσα τους για να ανακαλύψει μια ξεχασμένη βρύση ανοιχτή που στάζει ακόμη αίμα.

Το 2023 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις νήσος ένα βιβλίο που με εντυπωσιακή τόλμη και με σύμμαχο την καλή λογοτεχνία και το χιούμορ, έδωσε φωνή σε ιστορίες θεραπευόμενων, σε αφηγήσεις δηλαδή από την ανάποδη του συνηθισμένου. Η Ελευθερία Παπουτσάκη με τον «Αόριστο» επιχειρεί και καταφέρνει να μας κάνει να δούμε αλλιώς την διαδικασία της ψυχοθεραπείας. Αυτή τη φορά από την μεριά του ανθρώπου που καλλείται να θεραπευτεί και να μιλήσει.

Με χαρακτήρες γραμμένους θαρρείς για το σανίδι, με ατάκες που ζητούν να ακουστούν με ρυθμό και ενέργεια, ο προορισμός του κειμένου ήταν αυτός που του αξίζει και που όσοι το διαβάσαμε είχαμε φανταστεί. Η Λουκία Ανάγνου επιλέγει 2,5 ιστορίες και τις ζωντανεύει με μια ομάδα καταπληκτικών ηθοποιών κι ένα πολύχρωμο σκηνικό και ενδυματολογικό πλαίσιο προσεγμένο ιδιαίτερα από την Ελένη Παλόγου και την Αναστασία Κάππα αντίστοιχα, βγαλμένο από την πολυπλοκότητα και τα σκαμπανεβάσματα της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης, αλλά και από την ομορφιά που κρύβει η ύπαρξη μέσα στα μάτια αυτού που θέλει να τη δει. Σε αυτό συμβάλλει άρτια και η επιμέλεια του φωτισμού από την Στέβη Κουτσοθανάση.

Ως καλή αναγνώστρια με λεπτομερή συναισθηματική ανάλυση της κάθε λέξης που χρησιμοποιείται, άλλοτε ρίχνει κι άλλοτε αφαιρεί βάρος από τις φράσεις και τα κόμματα, μοιάζοντας να ερμηνεύει την κάθε σημασία σε μια αναπνοή, ενώ συνδυάζει το σώμα και τις όμορφα περίτεχνες κινήσεις του με τον λαβύρινθο που καλείται να διαβεί η κάθε φωνή που αφηγείται την ιστορία της. Ένα στρώμα στη μέση της σκηνής που αλλάζει σχήμα, με χρώμα μπλε σαν παιδικό πάπλωμα που παρακινεί τον καθένα να ξαπλώσει και να βουλιάξει σε ένα ασφαλές παρελθόν, να αποδράσει από την πραγματικότητα μέσω της ακινησίας και του τίποτα. Το ίδιο και τα αέρινα πιτζαμωτά ρούχα σαν δοχεία που αδειάζουν μέσα στο σκοτάδι με σκοπό να αφανιστούν.

Ειδική μνεία αξίζουν τα υπέροχα τραγούδια που παίζονται ζωντανά κατά την διάρκεια της παράστασης, ξεκαρδιστικά και συγκινητικά ταυτόχρονα, τραγούδια δια χειρός του εξαιρετικού τραγουδοποιού Tsolimon (πρόσφατα κυκλοφόρησε από την Inner Ear το άλμπουμ του με τίτλο «Akida») που ευχόμαστε κάποια στιγμή να κυκλοφορήσουν αυτόνομα ως soundtrack της παράστασης.

Τι να πρωτοπούμε για τις πληθωρικές ερμηνείες του Θανάση Ισιδώρου και του Κωστή Μπούντα που γεμίζουν με τρομερή ενέργεια τη σκηνή, γίνονται ένα με το κοινό που έξυπνα το μετατρέπουν σε ακροατήριο και ψυχοθεραπευτή τους, ζωντανεύοντας με όλη τη σημασία της λέξης τις ιστορίες τους. Θαυμάσια και η Πατρίσια Τόσκα με πινελιές που δημιουργούν ένα αριστοτεχνικό σύνολο ηθοποιών και μουσικών, σε μια ξεχωριστή παράσταση.

Ο «Αόριστος» ανεβαίνει στη σκηνή του πολυχώρου ΠΛΥΦΑ στο Κτίριο 7Γ, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00.

Κριτική για το βιβλίο «Αόριστος» μπορείτε να διαβάσετε εδώ: https://www.fractalart.gr/aoristos/

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Διασκευή/Σκηνοθεσία: Λουκία Ανάγνου
Πρωτότυπη μουσική: Νίκος Τσώλης (tsolimon)
Επιμέλεια κίνησης: Κική Μπάκα
Σκηνικά: Ελένη Παλόγου
Κοστούμια: Αναστασία Κάππα
Φωτισμοί: Στέβη Κουτσοθανάση
Φωτογραφίες/Trailer: Αναστασία Γιαννάκη
Υπεύθυνοι Επικοινωνίας: Μαριάννα Παπάκη, Νώντας Δουζίνας
Παίζουν: Θανάσης Ισιδώρου, Κωστής Μπούντας, Πατρίτσια Τόσκα, Λουκία Ανάγνου