«Γράφω την αλήθεια και αυτό με σκοτώνει».

Ο συγκλονιστικός μονόλογος της Sarah Kane βρίσκει την απόλυτη ερμηνεία του στην εξίσου συγκλονιστική σκηνική παρουσία της Pavlina Styl ακροβατώντας ανάμεσα στην ελπίδα και στην λεπίδα που την κόβει το ίδιο, ισορροπώντας εκπληκτικά πάνω στο τεντωμένο σχοινί σφιχτά δεμένο στον λαιμό και στη ψυχή της δίχως περιθώρια ανάσας. Όπως επίσης δεν αφήνει περιθώρια ανάσας και στο έκθαμβο κοινό που την παρακολουθεί με όχημα τις σπαρακτικές λέξεις της συγγραφέα να εναλλάσσεται, να προσπερνά δαίμονες και να τους παίρνει μαζί της αντί να αφεθεί να την πάρουν αυτοί, να μάχεται και να ηττάται κερδίζοντας. Η σκηνοθεσία της Ελένης Σκότη είναι εξίσου καθηλωτική και αναδεικνύει εξαίρετα όλο το δυναμικό και το εκτόπισμα της ηθοποιού ανάλογο του εκτοπίσματος του κειμένου. Με το πέρας της παράστασης έχει πραγματωθεί στο ακέραιο ένα αποκαλυπτικό ταξίδι στη άβυσσο της κατάθλιψης η οποία συγκρούεται αναπόφευκτα με το αδιέξοδο και την ανεπάρκεια του ιατρικού συστήματος.

-Είσαι άρρωστη.

-Δεν νομίζω.

-Όχι;

-Όχι. Είμαι καταθλιπτική. Η κατάθλιψη είναι θυμός. Είναι το τι έκανες, ποιός ήταν εκεί και ποιόν κατηγορείς.

-Και εσύ ποιόν κατηγορείς;

-Τον εαυτό μου.

Οι λέξεις, οι φράσεις πέφτουν πάνω μας σαν βαρίδια με μια ερμηνεία τόσο αβίαστη και ρέουσα που ξεχνάμε πως βρισκόμαστε εντός της θεατρικής συνθήκης. Οι ερμηνευτικές απαιτήσεις ικανοποιούνται απόλυτα, η ψύχωση γίνεται η λογική και η λογική η ψύχωση.

Τελικά το νόημα είναι το πιο παράλογο, ανούσιο και επιβλαβές και όχι η έλλειψη του. Η αρρώστια δεν είναι κομμάτι της ζωής. Είναι η ίδια η ζωή. Ο θάνατος η μόνη γιατρειά και η αυτοχειρία αυτοθεραπεία. Ο κόσμος, οι προσδοκίες και επιταγές του καθίσταται ένα αφιλόξενο μέρος όπου κάθε υγιής οργανισμός πρέπει να δυσανασχετεί εντός του και να θέλει να αποδράσει. Η μουσική συνοδεία της παράστασης με επιλογές τραγουδιών από τραγουδίστριες όπως Amy Winehouse και άλλες με την δική τους ξεχωριστή πορεία δίνει το πανανθρώπινο στίγμα, το συλλογικό βίωμα διαφοροποιημένο ανά περίπτωση μα πάντα παρών και αμετάβλητο στη κύρια συνιστώσα του. Τον ανθρώπινο πόνο της ύπαρξης και τον θαυμαστό αγώνα πλήρους εξάλειψης του μέσα από διαδρομές ζωής που όλες οδηγούν μοιραία στο ίδιο εξαγνιστικό μονοπάτι.

Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος

Διασκευή – Δραματουργική επεξεργασία: Pavlina Styl

Σκηνοθετική επιμέλεια: Ελένη Σκότη

Κίνηση: Μόνικα Κολοκοτρώνη

Σκηνογραφική επιμέλεια - Κοστούμια: Ματίνα Μέγκλα

Φωτισμοί - Trailer: Νύσος Βασιλόπουλος

Sound Design: Pavlina Styl, Μαριλένα Ορφανού, Γιώργος Στεφανακίδης

Φωτογραφίες παράστασης: Τζοάννα Βρακά

Μοντάζ: Σταύρος Μαρκουλάκης

Αφίσα Παράστασης: Στέλιος Τριχαντήρης

Performer: Pavlina Styl

Ηχογραφημένη φωνή Ψυχιάτρου: Εβελίνα Αραπίδη

Διάρκεια παράστασης: 50 λεπτά χωρίς διάλειμμα

Πολυχώρος Vault Theatre Plus, Μελενίκου 26, Γκάζι, Βοτανικός

Σάββατο 21:00, Kυριακή 18:00

Eισιτήρια:

Κανονικό: 14,00€ | Φοιτητικό/Ανέργων/Άνω των 65: 12,00€ | Ατέλεια: 7,00€