Είδαμε τις Μάγισσες του Σάλεμ του Άρθουρ Μίλερ, σε μετάφραση - σκηνοθεσία του Νικορέστη Χανιωτάκη στο θέατρο Βρετάνια.

Γράφει η Έλλη Διακογιάννη 

Η παράσταση δεν καταφέρνει μόνο να μαγέψει το κοινό αλλά και να αναβιώσει μπροστά στα μάτια του ολοζώντανο ένα κυνήγι μαγισσών όχι απαραίτητα του 17ου αιώνα. Βλέπετε τα κυνήγια μαγισσών και η δαιμονοποίηση πληθυσμών είναι δυστυχώς διαχρονικά φαινόμενα και απαντώνται μέχρι και σήμερα. Ας γυρίσουμε όμως στη σκηνή του Σάλεμ. Νιώθεις αναμφίβολα πως είσαι και εσύ εκεί, μέρος και κομμάτι της, πως είναι πιθανό να έρθουν και να πιάσουν και σένα, πως μπορεί κάλλιστα να είσαι εσύ η επόμενη ή ο επόμενος που θα κατηγορηθεί, θα στιγματιστεί και θα εκτελεστεί. Που θα κληθεί να λογοδοτήσει για την ελεύθερη του βουληση.Οι ηθοποιοί καταφέρνουν να σε πάρουν μαζί τους (πανεύκολα σαν να πετάς πάνω σε ιπτάμενη σκούπα) σε αυτόν το “μαγικό” και ζοφερό κόσμο στον όποιο διαδραματίζονται οι ιστορίες τους. Εξίσου σημαντικό ρόλο επιτελούν και τα σκηνικά τα οποία είναι εντυπωσιακά και «εξώκοσμα». Μια υπερυψωμένη πλατφόρμα σε σχήμα σταυρού δεσπόζει στο κέντρο της σκηνής και οι ηθοποιοί ανεβοκατεβαίνουν, τρέχουν, γλιστρούν και αναρριχώνται πάνω σε αυτή προσφέροντας απλόχερα την αίσθηση πως είναι φανταστικά όντα ενός άλλου κόσμου και όχι απλοί θνητοί. Τριγύρω γυμνά δέντρα πλαισιώνουν αρμονικά το σκηνικό τοπιο.Η μουσική είναι εξίσου καθηλωτική και υπέροχη. Σε βάζει κατευθείαν στη διάθεση να ανυπομονείς για το τι θα συμβεί. Η όλη σύνθεση μπορεί να παρομοιαστεί με μια μέθεξη ανάμεσα στο γήινο και στο αλλόκοτο, στοιχεία τα οποία κατορθώνουν να συνδυαστούν αρμονικά και να καθηλώσουν το βλέμμα. Η ιστορία ξεδιπλώνεται και αν και παλιά μοιάζει καθ´όλη τη διάρκεια της εξέλιξης της πολύ πιο σύγχρονη και επίκαιρη από όσο ίσως φανταζόμασταν πριν την παρακολουθήσουμε. Τα πάθη των ανθρώπων, οι διχόνοιες, αντιζηλίες, εξαπατήσεις καθώς και τα κούφια «ιδανικά», οι πλάνες και αυταπάτες τους πρωταγωνιστούν όλα μαζί με τους φορείς τους. Η ανθρώπινη αναλγησία, ο σκοταδισμός και η τακτική «πατάω επι πτωμάτων» προκειμένου να πετύχω αυτό που θέλω είτε είναι η εξάπλωση του φόβου και του ελέγχου στη κοινωνία είτε απλά η κατάκτηση ενός άντρα κυριαρχούν στο έργο. «Είμαστε αυτό που ήμασταν πάντα όμως τώρα γυμνοί» αναφωνεί ο Άκης Σακελλαρίου προς το τέλος της παράστασης. Και όντως μέχρι εκείνη τη στιγμή έχουμε δει όλους τους ήρωες (από τον ιερέα μέχρι τη σκλάβα) γυμνούς, απαλλαγμένους από κάθε προσποίηση,εξιδανίκευση και προστατευτική «πανοπλία». «Η μοίρα μας είναι κοινή. Του άσπρου με του μαύρου. Του ειλικρινή με του ανέντιμου.» συνεχίζει ο Τζορτζ Πρόκτορ ουρλιάζοντας πως δεν υπάρχει Θεός. Η στείρα θρησκοληψία παράλληλα με την άκριτη εφαρμογή απάνθρωπων τακτικών με δήθεν στόχο τη αποκατάσταση και τον εξαγνισμό του «ανθρώπινου» καυτηριάζονται καίρια. Οι ήρωες παλεύουν να αποδείξουν τη «αθωότητα» τους, (μια αθωότητα ετεροπροσδιορισμένη)απέναντι σε ανθρωπους πολύ πιο ενόχους από αυτούς όπως είναι αυτοί της εξουσίας. Η Ρουθ, η Άμπι και η Μπέτυ είναι τελικά στα αλήθεια μάγισσες όπως και οι εκατοντάδες γυναίκες συγκατηγορουμένες τους; Η μήπως είναι απλά τα εύκολα θύματα της απαλλοτρίωσης των γεωργικών εκτάσεων από τους πρωτεργάτες του καπιταλισμού κατά τη μεταβατική εκείνη εποχή; Το κυνήγι τους λαμβάνει χώρα πράγματι για το καλό της ανθρωπότητας ή προς χάριν εξυπηρέτησης συμφερόντων των ισχυρών; Άλλωστε πάντα ο διαχωρισμός της κοινωνίας είναι το μεγαλύτερο συμφέρον της κάθε αρχής. Τελικά όντως φταίνε ή συνιστούν απλά το εύκολο άλλοθι και διαπομπευόμενο τράγο προκειμένου να εκτονωθούν τα κοινωνικά πάθη και να αποπροσανατολιστεί η λαϊκή οργή από τους πραγματικούς υπαίτιους;Δυνατά και απολύτως διαχρονικά κοινωνικά μηνύματα σχετικά με το ποσό εύκολο είναι να αντισταθείς στη εξουσία χωρίς να σε καταπιεί και υποτάξει και φυσικά σχετικά με τον ύψιστο κοινωνικό αγώνα να παραμείνεις άνθρωπος σε μια σκληρή και σκοταδιστική εποχή στη οποία ο θάνατος και η κατάδοση του άλλου συνιστά τη δίκη σου επιβίωση. Η ζωή είναι όπως το θέατρο. Οι εποχές ανακυκλώνονται, νέοι ηθοποιοί παίρνουν θέση στη σκηνή, τα κουστούμια και τα σκηνικά αλλάζουν, αλλά η κεντρική μαγιά της ανθρώπινης όσο και της θεατρικής ποίησης και έκφρασης παραμένει η ίδια. Μια αέναη επανάληψη συμβάντων, προδοσιών και εξιλεώσεων καθώς τείνουμε να ξεχνάμε απροκάλυπτα και να επαναλαμβάνουμε κάθε φορά με άλλους όρους την ίδια τραγική ιστορία. Την περιθωριοποίηση του ανθρώπου από τον άνθρωπο.Η παράσταση μας πείθει αναμφισβήτητα πως «Εδώ είναι ο παράδεισος και η κόλαση εδώ». Όπως ήταν, είναι και θα είναι πάντα. Αλλά και για το εξίσου σημαντικό «Ο δικαστής που θα σε κρίνει είναι μέσα στην ίδια σου την καρδιά».

Συντελεστές

Μετάφραση - Σκηνοθεσία: Νικορέστης Χανιωτάκης
Σκηνικά: Αρετή Μουστάκα
Κοστούμια: Χριστίνα Πανοπούλου
Πρωτότυπη μουσική: Γιάννης Μαθές
Επιμέλεια κίνησης: Αντιγόνη Γύρα
Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα
Βοηθός σκηνογράφου: Φραντζέσκα Μπούτση, Έμιλυ Ονησιφόρου
Φωτογραφίες: Αγγελική Κοκκοβέ
Βοηθός ενδυματολόγου: Μαρία Φέξη
Συνεργάτης θεατρολόγος: Χριστιάννα Μαντζουράνη
Βοηθός σκηνοθέτη: Ελευθερία Μπενοβία
Οργάνωση παραγωγής: Αναστασία Γεωργοπούλου
Εκτέλεση παραγωγής: Ναταλία Μπαρούς, Φραντζέσκα Μπούτση
Προβολή - Δημόσιες σχέσεις: Μαρκέλλα Καζαμία

Παραγωγή: Θεατρικές Επιχειρήσεις Κάρολου Παυλάκη & ΜΥΘΩΔΙΑ

Διανομή

Τζον Πρόκτορ: Άκης Σακελλαρίου
Ελισάβετ Πρόκτορ: Ρένια Λουιζίδου
Δικαστής Ντάνφορθ: Μιχάλης Αεράκης
Άμπιγκεϊλ Γουίλλιαμς: Δανάη Επιθυμιάδη
Σαμουήλ Πάρις: Γιάννης Καλατζόπουλος
Ρεβέκκα Κόρει: Μελίνα Βαμβακά
Τζον Χέηλ: Κώστας Κάππας
Τόμας Πάτναμ: Θωμάς Γκαγκάς
Άννα Πάτναμ: Κατερίνα Νικολοπούλου
Μαίρη Γουόρεν: Ισιδώρα Δωροπούλου
Μπέτυ Πάρις: Άννα Κλάδη
Μέρση Λιούις: Αντουανέτα Παπαδοπούλου
Τιτούμπα: Δανάη Ομορεγκιέ Νεάνθη

Στήλη θεαμάτων

ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ:
Τετάρτη: 19:00

Πέμπτη – Παρασκευή: 21:00
Σάββατο: 18:00 (λαϊκή), 21:00
Κυριακή:19:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:
Τετάρτη 19:00: 25 ευρώ (Α ζώνη: πλατεία)
22 ευρώ (Β ζώνη: Εξώστης, Θεωρεία)
20 ευρώ (Γ ζώνη: Εξώστης)

Πέμπτη 21:00: 25 ευρώ (Α ζώνη: πλατεία)
22 ευρώ (Β ζώνη: Εξώστης, Θεωρεία)
20 ευρώ (Γ ζώνη: Εξώστης)

Παρασκευή 21:00: 25 ευρώ (Α ζώνη: πλατεία)
22 ευρώ (Β ζώνη, Εξώστης, Θεωρεία)
20 ευρώ (Γ ζώνη: Εξώστης)

Σάββατο 18:00: Γενική είσοδος 18 ευρώ (λαϊκή απογευματινή)

Σάββατο 21:00 και Εορτές: 25 ευρώ (Α ζώνη: πλατεία)
22 ευρώ (Β ζώνη, Εξώστης, Θεωρεία)
20 ευρώ (Γ ζώνη: Εξώστης)

Κυριακή 19:15: 25 ευρώ (Α ζώνη: πλατεία)
22 ευρώ (Β ζώνη, Εξώστης, Θεωρεία)
20 ευρώ (Γ ζώνη: Εξώστης)

Φοιτητικό: 16 ευρώ (εκτός βραδινής Σαββάτου)
Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη:
Ανέργων: 13 ευρώ
Άνω των 65, ΑΜΕΑ και έως 26 ετών: 16 ευρώ

ΩΡΕΣ ΤΑΜΕΙΟΥ:
10:30-13:30, 17:00-21:30 (Τρίτη έως Κυριακή)

Τρόποι πληρωμής

Με χρήση πιστωτικής/ χρεωστικής κάρτας:

- www.ticketmaster.gr

- Τηλεφωνικό Κέντρο: 2111981535 (Δευτ – Κυρ: 10.00 – 21.00)

- MY DAILY SPOT Σύνταγμα (Μητροπόλεως 25). Τηλέφωνο επικοινωνίας:2117502946. Ωράριο λειτουργίας: Καθημερινές και Σαββατοκύριακα απο τις 08:00 έως τις 23:30

- MY DAILY SPOT Κολωνάκι (Τσακάλωφ 14). Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2117502947. Ωράριο λειτουργίας: Καθημερινές και Σαββατοκύριακα απο τις 09:00 έως τις 17:00

Με μετρητά:

- Εκδοτήρια Θεάτρου 10:30-13:30, 17:00-21:30 (Δευτέρα έως Παρασκευή)

- MY DAILY SPOT Σύνταγμα (Μητροπόλεως 25). Τηλέφωνο επικοινωνίας:2117502946. Ωράριο λειτουργίας: Καθημερινές και Σαββατοκύριακα απο τις 08:00 έως τις 23:30

- MY DAILY SPOT Κολωνάκι (Τσακάλωφ 14). Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2117502947. Ωράριο λειτουργίας: Καθημερινές και Σαββατοκύριακα απο τις 09:00 έως τις 17:00