"Υπάρχουν καλλιτέχνες που αφήνουν το αποτύπωμα τους στην εποχή τους κι άλλοι που γίνονται σύμβολα διαχρονικά.Η Αλίκη Βουγιουκλάκη ανήκει αδιαμφισβήτητα στη δεύτερη κατηγορία.Με την ακτινοβολία, το ταλέντο και την μοναδική της παρουσία, σημάδεψε ανεξίτηλα τον ελληνικό κινηματογράφο και το θέατρο, κατακτώντας μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά του κοινού.Ξεκίνησε από το ΔΘ Πειραιά με την παράσταση 'ο κατά φαντασίαν ασθενής' του Μολιέρου και έδωσε την τελευταία της παράσταση πάλι εδώ με την 'Μελωδία της Ευτυχίας'.

               Η Αλίκη επιστρέφει στον Πειραιά, με το καμαρίνι της να στέκει από σήμερα δίπλα σε εκείνο του Δημήτρη Παπαμιχαήλ, χάρη στην πρωτοβουλία του Δήμου Πειραιά, που υλοποιήθηκε μέσω της Δημοτικής Ραδιοφωνίας Πειραιά Κανάλι Ένα 90,4.
Ευχαριστώ τον Πρόεδρο Ιωσήφ Βουράκη και το Διοικητικό Συμβούλιο, καθώς και τον Παναγιώτη Φύτρα, η επιμονή του οποίου ήταν ο καταλύτης για αυτή την δημιουργία.
Ένα ξεχωριστό και μεγάλο 'ευχαριστώ' στην κύρια Έφη Πίκουλα-Βουγιουκλάκη που δώρισε το ιστορικό κοστούμι της Αλίκης από την Εύθυμη χήρα' καθώς και πολύτιμα προσωπικά αντικείμενα, χειρόγραφα και σπάνιες φωτογραφίες."
Γιάννης Μώραλης
Δήμαρχος Πειραιά

               Σ' ένα κατάμεστο Δημοτικό θέατρο (κεντρική αίθουσα Δημήτρης Ροντήρης που ήταν και ο πρώτος δάσκαλος της Αλίκης), πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια, σ' ένα κλίμα μεγάλης συγκίνησης, σ' ένα περιβάλλον υψηλής αισθητικής και κυρίως μέσα σε μια ενέργεια σεβασμού και τιμής προς την αξέχαστη Αλίκη.
Παρακολουθήσαμε ομιλίες και χαιρετισμούς καθώς και μοιράσματα καλλιτεχνών που την γνώρισαν και την αγάπησαν.
Παρουσιαστής και συντονιστής της εκδήλωσης ήταν ο Παναγιώτης Φύτρας ο οποίος φανερά συγκινημένος μοιράστηκε προσωπικά βιώματα και συναισθήματα του.
Μίλησαν ο Ιωσήφ Βουράκης, η Έφη Πίκουλα-Βουγιουκλάκη, ο δημοσιογράφος Παναγιώτης Τιμογιαννάκης, ο σκηνογράφος Μανώλης Παντελιδάκης (που φιλοτέχνησε με τον γνωστό του αριστοτεχνικό τρόπο το καμαρίνι), η Άννα Φόνσου, ο Αλέξανδρος Ρήγας, ο χορογράφος Δημήτρης Παπάζογλου, οι ηθοποιοί Δημήτρης Σαμόλης, Γιώργος Παπαπαύλου και Δημήτρης Γκοτσόπουλος, τα ανήψια της Σπύρος και Αιμίλιος Βουγιουκλάκης και η θεατρική παραγωγός και υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων Νταίζη Λεμπέση.
Μηνύματα έστειλαν ο αδελφός της Αλίκης Αντώνης Βουγιουκλάκης και ο δ/ντής των εκδόσεων BELL Χάρης Νικολακάκης.

               Προβλήθηκαν σπάνια αποσπάσματα από μεγάλες θεατρικές στιγμές της Αλίκης, και αποσπάσματα από την τελευταία ραδιοφωνική συνέντευξη που παραχώρησε στον δημοσιογράφο Παναγιώτη Φύτρα.

               Ειπώθηκαν πολύ όμορφα και συγκινητικά λόγια απ' όλους, λόγια αγάπης, θαυμασμού και σεβασμού για την Εθνική μας σταρ, τόσο πολλά που είναι αδύνατο να μεταφερθούν εδώ.
Καθώς όμως είμαι λάτρης του λόγου, έκανα ένα μικρό σταχυολόγημα από λόγια που με εντυπωσίασαν και με συγκίνησαν, και το παραθέτω:

"Η αγάπη μου για κείνη, είναι αιώνια, αέναη κι αφού φύγω απ' αυτή τη ζωή θα την αγαπάω την Αλίκη και είμαι σίγουρος ότι κάποια στιγμή θα την ξαναδώ."
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΦΥΤΡΑΣ

"Η Αλίκη εξακολουθεί να παραμένει ένα ζωντανό κομμάτι της συλλογικής μας μνήμης. Τα αντικείμενα που φιλοξενούνται εδώ, δεν είναι απλώς προσωπικά κειμήλια. Είναι σιωπηλοί μάρτυρες μιας σπουδαίας διαδρομής. Οι μεγάλοι καλλιτέχνες δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά. Ζουν μέσα από το έργο τους και την αγάπη που εξακολουθούν να εμπνέουν."
ΕΦΗ ΠΙΚΟΥΛΑ-ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ

"Άνοιξε την αγκαλιά της, μ' έκλεισε μέσα και δεν έφυγα πότε από κει."
ΑΝΝΑ ΦΟΝΣΟΥ

" Η Αλίκη ήταν φως, ήταν η σιγουριά ότι όλα είναι πιθανά, ήταν η σχεδόν νομοτελειακή ανάγκη να πιστέψεις στο παραμύθι και την ελπίδα. Μια σπουδαία θεατρίνα, που όσο και να την έχουμε συνδέσει με την εικόνα, ήταν πιο ενδιαφέρουσα όταν έσπαγε την εικόνα της, όταν έπαιρνε το φως και το έκανε εργαλείο, όταν έπαιρνε την αθωότητα και την έκανε τεχνική. Δεν ήταν δεδομένη, έσπαγε σε χίλιες μορφές. Ήξερε να συγκινεί και ταυτόχρονα να ξέρει πώς παράγεται αυτή η συγκίνηση. Αυτό για μένα είναι θέατρο κι αυτό ήταν η Αλίκη."
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΗΓΑΣ

Ο Γιώργος Παπαπαύλου έγραψε ένα γράμμα από το τώρα του στο πάντα της Αλίκης, τονίζοντας μεταξύ άλλων, την μαγική της ικανότητα να μπαίνει σ' ένα χώρο και να μεταβάλλει την ενέργεια και τη δόνηση του χώρου.

Ο Δημήτρης Σαμόλης μίλησε για την εμπειρία του ως το πιο μικρό μέλος της χορωδίας των παιδιών στην Μελωδία της Ευτυχίας.

Ο Δημήτρης Γκοτσόπουλος τραγούδησε με την συνοδεία πιάνου τραγούδια του Μάνου Χατζηδάκη που τραγούδησε η Αλίκη.

               Από τις πιο συγκινητικές στιγμές της παράστασης ήταν οι "στιγμούλες" της Νταίζης Λεμπέση. Κόρη του γνωστού θεατρικού επιχειρηματία Γιώργου Λεμπέση και βαφτισιμιά της Τζένης Καρέζη και του Κώστα Καζάκου, μεγάλωσε μέσα στα αστέρια και φέρει στην ενέργεια της τη λάμψη τους, σπουδαία κληρονομιά.
Της είπε λοιπόν η Αλίκη λίγο πριν μπει στο νοσοκομείο για τελευταία φορά:
"Θέλω να θυμάσαι να κοιτάς πάντα ψηλά, να κοιτάς τ' άστρα, γιατί κάτω είναι μόνο οι χαμηλοί και οι σκοτεινοί κι εμείς δεν έχουμε καμμιά σχέση μ' αυτούς. Κι επειδή εγώ ξέρω πολύ καλά τι είσαι, αλλά εσύ δεν το έχεις ανακαλύψει ακόμα, όταν έρθει η στιγμή θέλω να δηλώσεις παρουσία."
Και η Νταίζη Λεμπέση μπροστά σ' ένα καθηλωμένο ακροατήριο (πολλοί έκλαιγαν), σήκωσε το χέρι ψηλά και δήλωσε: ΠΑΡΟΥΣΑ!

                Αυτά για την μοναδική και υπέροχη αυτή εκδήλωση. Μια εκδήλωση που είχε κάτι από το φως των αστεριών και τη λάμψη των μύθων. Δεν θέλω και δεν μπορώ να γράψω κάτι άλλο. Συγκινήθηκα πάλι.

"Πιστεύω ότι πολλά από μένα, θα αναγνωριστούν όταν θα έχω φύγει. Δεν έχει πίκρα αυτό που λέω, ίσα ίσα με ικανοποιεί"
ΑΛΙΚΗ