Διαβάζοντας τη Χρωμοπαγίδα της Άννας Λύκου
ΑΛΛΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ
Γράφτηκε από
Μαριλένα Παππά
Ιανουάριος 10 2024
μέγεθος γραμματοσειράς
μείωση του μεγέθους γραμματοσειράς
αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Ένα χρόνο πριν είχα γράψει ένα σκονάκι για να προλογίσω την Άννα Λύκου και το βιβλίο Χρωμοπαγίδα που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Άνω Τελεία. Φυσικά δεν είπα τίποτα από όλα αυτά αλλά χιλιάδες άλλα πράγματα και ήταν πραγματικά μια υπέροχη βραδιά! Από τότε έγιναν πολλά, η ζωή άλλαξε πορεία, η Χρωμοπαγίδα έκανε το ταξίδι της στις καρδιές του αναγνωστικού κοινού. Παρόλα αυτά όπως όλα τα καλά βιβλία, έτσι κι αυτό έμεινε μέσα μου, υπάρχουν μέρες που το ακούω να μου μιλάει και γι' αυτό θα ήθελα να μοιραστώ εκείνο το σκονάκι που δεν είπα ποτε φωναχτά, αλλά τριγυρίζει στο μυαλό μου.
Το σκονάκι μου:
Το βιβλίο της Άννας είναι από εκείνα τα βιβλία που σε κάνουν να ταυτίζεσαι με τους ήρωες ακόμα κι αν δεν έχεις κοινά μαζί τους κι αυτό γιατί όλοι τους είναι ανθρώπινοι. Ξεπηδούν με έναν τρόπο από το χαρτί και σε κάνουν να νιώθεις. Τη μοναξιά τους, τη θλίψη τους, τους προβληματισμούς τους, την αλήθεια τους.
Οι προσωπικότητες έχουν τρομερό ενδιαφέρον. Με συγκίνησαν, με παρασυραν στα αδιέξοδά τους. Έχουν επίσης κάτι συμμετρικό. Έχουν μια αόρατη συμφωνία με τη μοναξιά και την προσπάθεια να ζήσουν, να αλλάξουν. Κι αυτό τους κάνει εξόχως σάρκινους. Πολλές φορές μίλησαν μέσα μου. Η συγγραφέας μιλάει για πολύ δύσκολα θέματα όπως η αστεγία, η κακοποίηση, το bullying, η μοναξιά τους σύγχρονου ανθρώπου στο αστικό τοπίο. Και το πιο ενδιαφέρον ακόμα είναι ότι αυτό το τοπίο δεν ορίζεται. Παραμένει αόριστο μέχρι το τέλος του βιβλίου. Αόριστο με έναν τρόπο ορισμένο. Ως αναγνώστρια τους φανταζόμουν σε μια θορυβώδη, απρόσωπη μεγαλούπολη να επιβιώνουν αόρατοι κι ανήμποροι.
Η σκιαγράφησή τους είναι τόσο εσωτερική που αποκλείεται να μη συγκινηθείς με τις προσωπικές τους σκέψεις.
Δύο στοιχεία ειναι κυρίαρχα και νομίζω είναι αυτά που διαφοροποιουν το βιβλίο από οτιδήποτε άλλο έχω διαβάσει και το κάνουν τόσο ξεχωριστό.
1. Το στοιχείο της μοίρας.
2. Το στοιχείο του φανταστικού.
Η μοίρα φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο στο βιβλίο της Άννας. Το εύρημα ενός πλυντηρίου που όλα τα ανακατεύει κι όλα τα ενώνει και τα χωρίζει είναι τρομερά πρωτότυπο.
Κι είναι αυτό που με έναν τρόπο συνδέει ζωές φαινομενικά ασύνδετες.
Επίσης το στοιχείο του φανταστικού που δένει μικρές μυθιστορηματικες ιστορίες με έναν τρόπο σαγηνευτικό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά που μου κεντρισαν το ενδιαφέρον ως αναγνώστρια.
Βρήκα ιδιαίτερα πετυχημένο το πάντρεμα και νομίζω ότι κρατάμε στα χέρια μας μια ιδιαίτερα πρωτοποριακή γραφή που δημιουργεί ένα νέο κύμα και συνθέτει αριστοτεχνικά διαφορά ετερόκλητα κομμάτια.
Περίληψη βιβλίου
Οι σελίδες αρχίζουν να γυρνούν όπως ο κάδος μιας κινητής μονάδας πλυντηρίων που πλένει ρούχα ανθρώπων εντελώς άγνωστων μεταξύ τους. Όμως τι θα συμβεί αν, αντί για χρωμοπαγίδα, τρυπώσει κατά λάθος στον κάδο μια ονειροπαγίδα;
Όταν τα ρούχα στεγνώσουν, η ζωή του Τζέρεμι, της Έρσας, του Ιάσονα, του Τομ και ενός άντρα χωρίς όνομα δε θα είναι πια η ίδια. Άλλωστε, κάθε ζωή δεν είναι δυνατόν να αλλάξει ριζικά από τη μια στιγμή στην άλλη; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Αν δεν το έχετε ήδη διαβάσει, διαβάστε το!
