Συνέντευξη του Έκτορα Δέλτα με αφορμή την παράσταση «Agent Down»
σας ευχαριστούμε θερμά για τη ζεστή αποδοχή και την άμεση ανταπόκρισή σας στη σελίδα μας, Θέατρο.gr.
1. Από τα βιβλία στη σκηνή! Πώς γεννήθηκε η ανάγκη να γίνει αυτή η μετάβαση;
Αυτήν ακριβώς την ερώτηση μου έκανε και η γυναίκα μου όταν ένα βράδυ εντελώς ξαφνικά της ανακοίνωσα ότι αποφάσισα να ασχοληθώ με το Stand up Comedy. Ποια ανάγκη, με ρώτησε, σε ωθεί για να κάνεις κάτι τέτοιο; Της απάντησα, πως μάλλον φταίει το γεγονός ότι δε χρησιμοποιώ χιούμορ στα βιβλία μου.
Και εκείνη κοιτάζοντας με δηκτικά, μου είπε, ενώ στις παραστάσεις σου είμαι βέβαιη ότι θα χρησιμοποιείς...
Απαντώντας όμως σοβαρά, ο λόγος που με παρακίνησε σε αυτό το εγχείρημα είναι ότι έχω κουραστεί να βλέπω καθημερινά σκυθρωπούς ανθρώπους. Βγαίνεις έξω μία βόλτα και παρατηρείς ότι δε χαμογελάει πια κανείς. Όλοι, είμαστε βυθισμένοι στα προβλήματα και στα άγχη μας, κυριολεκτικά παραδομένοι στις ανασφάλειες και στους φόβους μας. Νιώθω λοιπόν ότι όταν κάνω κάποιον να γελάει στις παραστάσεις μου αλλά και μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, του κάνω τη ζωή λίγο πιο υποφερτή, ίσως λίγο καλύτερη.
2. Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για την παράσταση «Agent Down»;
Το Agent Down είναι το πρώτο μου κωμικό παιδάκι και όπως όλα τα παιδάκια μας, από τη μία θέλεις να το αγκαλιάσεις και να το αγαπήσεις με όλη σου την καρδιά, αλλά από την άλλη υπάρχουν στιγμές που σκέφτεσαι ότι το να το δώσεις για υιοθεσία ίσως να μην είναι και τόσο κακή ιδέα.
Η παράσταση αποτελείται από έξι ιστορίες, η μία πιο κωμικά εξωφρενική από την άλλη, το ενδιαφέρον όμως είναι, ότι όλες τους βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα. Και κρίνοντας από την αντίδραση του κόσμου, όλοι οι θεατές με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ταυτίζονται με αυτές, τις ζουν, και σίγουρα διασκεδάζουν.
3. Τελικά, τι είναι το stand-up comedy; Πόσο σημαντική είναι η συμμετοχή του κοινού σε μια παράσταση stand-up;
Το Stand up Comedy, έτσι όπως εγώ το αντιλαμβάνομαι και το προσεγγίζω, και υπερθεματίζω το «εγώ», όχι ως έπαρση αλλά ως ιδιαιτερότητα, είναι μία μορφή θεατρικής τέχνης.
Η διάδραση με το κοινό είναι καταλυτική αφού πρέπει να αφουγκραστείς το «πώς» θέλουν να ακούσουν αυτά που έχεις να πεις. Μπορείς να πεις το ίδιο ακριβώς κείμενο και κάποιοι απλά να σε κοιτάζουν απαθείς, ενώ κάποιοι άλλοι να χρειάζονται ΚΑΡΠΑ από τα γέλια. Οπότε, η νοητική ακροβασία αλλά και η σε πραγματικό χρόνο προσαρμογή επάνω στη σκηνή είναι συνεχής και θα έλεγα αμείλικτη.
4. Υπάρχει κάτι που δεν θα τολμούσατε να κάνετε κωμωδία; Ή, για έναν stand-up comedian, μπορούν τελικά όλα να γίνουν υλικό;
Αυτή είναι μία πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση... Λοιπόν, από τη στιγμή που κάτι λογίζεται ως τέχνη και το Stand up είναι θεατρική τέχνη, δεν μπορεί και δεν πρέπει να οριοθετηθεί. Όμως, όπως όλα τα πράγματα σε αυτήν τη ζωή, έτσι και η τέχνη -ορθώς- αξιολογείται, έστω και αν αυτό γίνεται με υποκειμενικά κριτήρια. Υπάρχει κακή, μέτρια, καλή και άριστη τέχνη. Υπάρχουν όμως και κάποιοι κανόνες που διαχωρίζουν την τέχνη από άλλες μορφές επικοινωνίας. Αν για παράδειγμα ανέβει κάποιος σε μία σκηνή και με πικρόχολο λόγο χωρίς εμφανή σκοπό ή στόχο αρχίζει να βάλλει κατά ιδεών και αντιλήψεων, όσο χιούμορ και να χρησιμοποιήσει δεν κάνει κωμωδία, αλλά μανιφέστο. Από την άλλη πλευρά μπορεί να γράψεις ένα επώδυνα δηκτικό κείμενο το οποίο όμως αν το έχεις εντάξει μέσα σε ένα πλαίσιο μυθοπλασίας τότε ο κόσμος ακόμα και αν διαφωνεί με τον πυρήνα της ουσίας ή ακόμα και αν προσβάλλεται, το δέχεται ως αφήγημα διότι αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για τέχνη.
5. Τι φοβάστε περισσότερο πριν βγείτε στη σκηνή: το ότι δεν θα γελάσει το κοινό ή το ότι θα γελάσει σε ένα σημείο που δεν περιμένατε;
Το πρώτο σίγουρα με φοβίζει πολύ περισσότερο από το δεύτερο, ιδιαιτέρως όταν τα κείμενα είναι καινούρια και δεν έχουν ακόμα δοκιμαστεί (στου κασίδη το κεφάλι). Υπάρχουν κάποιες φορές (ευτυχώς λίγες), που κάτι που έχω γράψει ενώ ακούγεται ξεκαρδιστικό στο μυαλό μου, όταν το λέω στον κόσμο απλά κοιτιόμαστε. Σε αυτές τις περιπτώσεις λοιπόν, είτε βελτιώνεις το κείμενο σου μέχρι αυτό να λειτουργήσει, είτε απλά το καταργείς. Άλλωστε το σβήσιμο (όχι μόνο των κειμένων) χρειάζεται περισσότερο θάρρος από το γράψιμο.
6. Θα θέλατε να μας συστήσετε τους υπόλοιπους συντελεστές της παράστασης; Και, φυσικά, να ενημερώσετε τους αναγνώστες μας για τις ημέρες και τις ώρες των παραστάσεων;
Συντελεστές επί σκηνής δεν έχω, βιώνω σε κάθε παράσταση μου τη μοναξιά του τερματοφύλακα πριν από το πέναλτι.
Όμως, θα ήμουν τουλάχιστον αγνώμων αν δεν ανέφερα τη σύζυγο μου, η οποία είναι υπεύθυνη των δημοσίων σχέσεων αλλά και της επικοινωνίας μου. Είναι αυτή δηλαδή, που κυριολεκτικά κάνει όλη τη σκληρή δουλειά πίσω από τα φώτα και δε θα ήταν υπερβολή αν έλεγα, ότι χωρίς την Κωνσταντίνα τίποτα από όλα αυτά δε θα ήταν εφικτό.
Όσον αφορά τώρα τις παραστάσεις, με μεγάλη χαρά ξεκινάω τη δεύτερη χρονιά παραστάσεων του Agent Down, στο θέατρο «Μικρή Αυλαία» με την πρεμιέρα να έχει οριστεί για την Κυριακή στις 15 Νοεμβρίου και στη συνέχεια για κάθε Κυριακή μέχρι τα Χριστούγεννα, με ώρα έναρξης οχτώ το βράδυ, δεν ξέρω για ποιον λόγο διευκρίνισα ότι οι παραστάσεις θα είναι βράδυ...
7. Υπάρχουν άλλα σχέδια ή επόμενα βήματα που θα μπορούσατε να μοιραστείτε μαζί μας;
Πολλά και διάφορα, σε αυτά περιλαμβάνονται, ένα νέο μυθιστόρημα, η ολοκλήρωση των παραστάσεων του Agent Down μέχρι το φθινόπωρο του 2027 και στη συνέχεια έχει σειρά η νέα μου παράσταση με τίτλο, «Manuals», η οποία ευελπιστώ να κάνει πρεμιέρα τα Χριστούγεννα του 2027.
8. Κλείνοντας, θα θέλατε να στείλετε ένα μήνυμα ή μια ευχή στους φίλους και αναγνώστες της σελίδας μας;
Εύχομαι πρωτίστως υγεία, διότι η υγεία είναι ο καταλύτης μίας ισορροπημένης ζωής και στη συνέχεια εύχομαι, να βρούμε όλοι χρόνο για να σκεφτούμε, για να στοχαστούμε με σοβαρότητα και διαύγεια, πού πάμε, αλλά κυρίως, για ποιον λόγο πάμε...
Σας ευχαριστούμε θερμά για τον χρόνο σας και σας ευχόμαστε ολόψυχα καλή επιτυχία στην παράσταση «Agent Down».
Σας ευχαριστώ θερμά και ειλικρινά για τη φιλοξενία.