Σας ευχαριστούμε θερμά για τη ζεστή ανταπόκριση και την αποδοχή της πρόσκλησής μας από το Θέατρο.gr

1. Το «The Exam» είναι μια θεατρική παράσταση που απευθύνεται σε εφήβους. Θα θέλατε να μας μιλήσετε για το έργο και την ιδέα πίσω από την παράσταση;

Το έργο αυτό του Andy Hamilton γράφτηκε για το Εθνικό Θέατρο του Λονδίνου ως έργο ειδικά για εφήβους και παιδιά και παίζεται πρώτη φορά στην Ελλάδα. Το ανέβασμα αυτό ήταν ιδέα του σκηνοθέτη Νικορέστη Χανιωτάκη και του Γεράσιμου Σκαφίδα που κάνει την παραγωγή, οι οποίοι εδώ και χρόνια ασχολούνται και με το θέατρο για εφήβους.
Στην παράσταση βλέπουμε τρεις μαθητές 16 ετών πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από επαναληπτικές εξετάσεις που δίνουν, ο καθένας σε άλλο μάθημα. Ακούμε για το άγχος, τους φόβους, τους γονείς τους και τον τρόπο που έχουν μάθει να αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες που συναντούν. Έχουμε επί σκηνής τρεις πολύ διαφορετικούς χαρακτήρες που όμως συναντούν παρόμοια προβλήματα και ανησυχίες.

2. Η εφηβεία είναι μια ιδιαίτερα απαιτητική μεταβατική περίοδος. Ποια ζητήματα αναδεικνύει η παράσταση και πώς προσεγγίζει τις αγωνίες, τις προσδοκίες και τις αντιφάσεις αυτής της ηλικίας;

Κατ’ αρχάς με πολύ χιούμορ, αλλά και με ευαισθησία. Ο Hamilton όταν γράφει το έργο είναι ο ίδιος πατέρας με τα παιδιά του να βρίσκονται στην εφηβεία και παίρνει στοιχεία όπως έχει πει και από τις δικές του εμπειρίας ως μαθητή. Το κύριο στοιχείο που εξετάζει εδώ είναι κατά τη γνώμη μου και το πώς επηρεάζουν έναν έφηβο οι γονείς του, οι δικές τους προσδοκίες, ο τρόπος που λειτουργεί η οικογένεια στο πώς εντέλει ο έφηβος θα ανταπεξέλθει όχι μόνο σε μια εξέταση αλλά στην οποία του τη ζωή. Μέσα από αυτό το πρίσμα βάζει και τον σπόρο της προσωπικής επανάστασης - άλλωστε η εφηβεία εμπεριέχει την αμφισβήτηση και την αντίδραση - και την απόφαση να αλλάξει κανείς την πορεία που διαγράφεται μέχρι στιγμής για εκείνον. Σαν να κλείνει λίγο το μάτι στο νεανικό κοινό λέγοντας: ταυτίζεται αυτό που ακούς από τους γύρω σου με αυτό που θες εσύ; Τι θα κάνεις για αυτό;

3. Θα θέλατε να μας μιλήσετε για τον ρόλο σας; Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση στην προσέγγισή του και ποιο στοιχείο του σας κέντρισε περισσότερο;

Εγώ υποδύομαι τον Άντριου, ο οποίος δίνει επαναληπτικές εξετάσεις ιστορίας μιας και στις πρώτες εξετάσεις το άγχος του δεν του επέτρεψε να αποδώσει. Ο Άντριου καταβάλλεται από το άγχος, πράγμα που του φέρνει τεράστια εμπόδια. Όλο αυτό φυσικά έχει ως πηγή τον πατέρα του ο οποίος είναι ασφυκτικά απαιτητικός. Στο μυαλό του Άντριου δεν υπάρχει περιθώριο αποτυχίας, το να μην γράψει καλά, το να μην τα καταφέρει είναι για εκείνον ένας τρομακτικός εφιάλτης, γεγονός που κάνει ακόμη πιο τρομακτική την εξέταση που καλείται να δώσει στο έργο. Είναι από τις περιπτώσεις που ενώ έχει δαπανήσει ώρες επί ωρών στο διάβασμα και ξέρει πολύ καλά τις απαντήσεις, το άγχος και ο φόβος της αποτυχίας τον οδηγούν στο χάος.
Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να δοθεί όλος αυτός ο κόσμος ενός εφήβου με ένταση και χιούμορ χωρίς όμως να γίνει τίποτα καρικατούρα ή ψεύτικο. Μιας και τα εφηβικά μου χρόνια έχουν παρέλθει προ πολλού, στόχος μου ήταν και είναι να υποδυθώ τον έφηβο όσο πιο ειλικρινά μπορώ και όχι σχηματικά.

4. Η εφηβική σκηνή έχει τις δικές της απαιτήσεις. Πόσο διαφορετική είναι η επικοινωνία με έναν έφηβο θεατή και τι πιστεύετε ότι μπορεί να τον κάνει να επιλέξει το θέατρο;

Η πρόκληση ξεκινάει από πολύ νωρίς αφού ο έφηβος - είτε έρθει με το σχολείο είτε με τους γονείς του - βλέπει μια παράσταση που έχουν διαλέξει άλλοι (οι καθηγητές, οι γονείς, οι κηδεμόνες του κλπ). Πρέπει επομένως να τον κερδίσεις, να τραβήξεις την προσοχή του και το ενδιαφέρον του, να αποδείξεις πως το θέατρο μπορεί να τον αφορά, να αγγίξει θέματα που τον απασχολούν. Αν επιτευχθεί αυτό είναι πιο πιθανό την επόμενη φορά να ζητήσει ο ίδιος να δει μια παράσταση, να επιλέγει πλέον το θέατρο από δική του απόφαση.

5. Όταν οι θεατές φύγουν από την παράσταση, τι θα θέλατε να έχει μείνει μέσα τους; Ένα ερώτημα, ένας προβληματισμός, ένα χαμόγελο ή ίσως η επιθυμία να δουν κάποια πράγματα διαφορετικά;

Προσωπικά θα ήθελα ένας έφηβος να φύγει με τη σκέψη πως είναι σημαντικό να δει και ο ίδιος τι θέλει και πώς μπορεί να το καταφέρει. Να διερωτηθεί αν οι επιλογές του είναι πράγματι απόρροια δικών του αποφάσεων ή έχουν άλλοι χαράξει για εκείνον μια πορεία. Ένας γονιός από την άλλη θα ήθελα να αναρωτηθεί αν και πόσο πράγματι βοηθάει με τον τρόπο του το παιδί του να γίνει ένας υγιής πνευματικά άνθρωπος.

6. Θα θέλατε να μας συστήσετε τους υπόλοιπους συντελεστές της παράστασης και να μας μιλήσετε για τη συμβολή τους στη δημιουργία της; Πού και πότε μπορούν οι αναγνώστες μας να την παρακολουθήσουν;

Η παράστασή μας «The exam» σε μετάφραση και σκηνοθεσία Νικορέστη Χανιωτάκη παίζεται κάθε Κυριακή στις 14.30 για κοινό και καθημερινές για σχολεία (Γυμνάσια και Λύκεια) στο Θέατρο Λαμπέτη. Ο θίασος είμαστε οκτώ άτομα, τα περισσότερα από τα οποία δουλεύουμε αρκετά χρόνια μαζί στη εφηβική σκηνή και ο καθένας με τον επαγγελματισμό του και την προσωπική του δουλειά συμβάλλει πάντα στο αποτέλεσμα. Χαίρομαι ιδιαίτερα γιατί με αρκετούς είμαστε πλέον φίλοι. Είναι πολύ σημαντικό να περνάς ωραία πάνω και κάτω από τη σκηνή και όταν έχεις ανθρώπους ανάμεσα στους συνεργάτες σου που θεωρείς δικούς σου, όλα γίνονται πιο εύκολα και ωραία.

7. Υπάρχουν νέα σχέδια, επόμενες συνεργασίες ή καλλιτεχνικά βήματα που θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας;

Αυτή η περίοδος είναι πολύ δημιουργική. Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.15 στο θέατρο Arroyo παίζω στην παράσταση «Το καταραμένο παιδί» του Honoré de Balzac που διασκευάσαμε και σκηνοθετήσαμε με τον Λάζαρο Βαρτάνη. Μια δουλειά για την οποία είναι πολύ περήφανος μιας και μου δίνει μεγάλη ευχαρίστηση κάθε φορά που καλούμαι να πω αυτήν την υπέροχη ιστορία και έχουμε πάρει ως τώρα υπέροχα σχόλια από κριτικούς και θεατές. Επίσης κάθε Σάββατο στις 12.00 και καθημερινές για σχολεία στο Θέατρο Μαβίλη παίζεται το «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» του Shakespeare που πάλι με τον Λάζαρο Βαρτάνη διασκευάσαμε φέτος και σκηνοθετήσαμε για παιδιά από 5 έως και 12 ετών. Τέλος κάθε Σάββατο και Κυριακή παίζεται το έργο μου «Ηλίας, ο πρώτος γάτος χορευτής της γατοϊστορίας» για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά και αφορά παιδιά από δύο έως και εφτά ετών.

8. Κλείνοντας, ποιο μήνυμα ή ποια ευχή θα θέλατε να στείλετε στους νέους ανθρώπους, στους φίλους του θεάτρου και στους αναγνώστες του Θέατρο.gr;

Όπως και στην παράστασή μας θα μου άρεσε όλοι να αναλογιζόμαστε πότε πότε πόσο μπορεί να επιλέγουμε πράγματα (από σημαντικές αποφάσεις ζωής ως και καθημερινές αποφάσεις όπως πχ το ποια παράσταση θα δούμε) επειδή οι άλλοι τα θεωρούν σημαντικά και όχι επειδή εμείς οι ίδιοι αληθινά τα θέλουμε. Να υπενθυμίζουμε δηλαδή στον εαυτό μας το ποιοι είμαστε ανεξάρτητα με τις επιβολές ή τις απαιτήσεις των γύρω μας.

Σας ευχαριστούμε θερμά για τον χρόνο σας και σας ευχόμαστε ολόψυχα καλή επιτυχία στην παράσταση «The Exam»!