1. 1.Καλησπέρα Κωνσταντίνε, είναι μεγάλη χαρά να σε φιλοξενούμε στο θέατρο.gr. Θα ήθελες να συστηθείς στους αναγνώστες μας;

Καλησπέρα σας και ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση! Ονομάζομαι Κωνσταντίνος Τσιούγκος και, για να είμαι ειλικρινής, δεν το έχω καθόλου με τις συνεντεύξεις (χαχα!). Όσο μου αρέσει να βρίσκομαι πάνω στο σανίδι, τόσο δυσκολεύομαι να βρω τα λόγια μου όταν καλούμαι να μιλήσω για μένα. Ας κάνουμε, λοιπόν, μια προσπάθεια!
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Η θεατρική μου διαδρομή ξεκίνησε σε ερασιτεχνικό επίπεδο, μέσα από την ομάδα «Επισκέπτες», με σκηνοθέτη τον αγαπημένο μου Δημήτρη Μηκιό. Στη συνέχεια, η ενασχόλησή μου με το θέατρο εξελίχθηκε και σε επαγγελματικό επίπεδο, με συμμετοχές σε θεατρικές παραστάσεις και κυρίως σε ταινίες μικρού μήκους. Σήμερα, ασχολούμαι με το θέατρο τόσο ως ηθοποιός όσο και μέσα από την εμψύχωση και τη σκηνοθεσία θεατρικών ομάδων. Αυτή την περίοδο συμμετέχω στην παράσταση «Αχ Μη!» στον χώρο 2510, ενώ παράλληλα είμαι εμψυχωτής-σκηνοθέτης στη θεατρική ομάδα του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, «Θεατροκτόνοι». Επιπλέον, στον χώρο 2510 συντονίζω ένα εργαστήριο υποκριτικής.

2. Πες μας λίγα λόγια για την παράσταση.

Πρόκειται για μια κωμωδία που υπόσχεται πολύ γέλιο, αλλά δεν μένει μόνο εκεί. Και νομίζω πως αυτό είναι που την κάνει ξεχωριστή: πίσω από τις κωμικές καταστάσεις και τις απρόσμενες ανατροπές, υπάρχουν κοινωνικά ζητήματα που μας αφορούν όλους και που μας βάζουν σε σκέψεις με έναν ιδιαίτερο τρόπο.
Η ιστορία ξεκινά με μια φαινομενικά απλή πράξη φιλοξενίας. Ένας ευσεβής και συντηρητικός καθηγητής θρησκευτικών αναγκάζεται να ανοίξει το σπίτι του σε έναν φίλο που κρύβεται από την αστυνομία και σε μια μυστηριώδη γυναίκα που κρύβεται από... κάτι άλλο! Από εκεί και πέρα, τα πράγματα περιπλέκονται και τίποτα δεν εξελίσσεται όπως θα περίμενε κανείς. Δεν θα αποκαλύψω περισσότερα, γιατί θέλω να έρθετε να την ανακαλύψετε μόνοι σας! Το κείμενο υπογράφει ο Αντώνης Καλομοιράκης, ο οποίος προσεγγίζει με ευαισθησία και ευφυΐα σημαντικά κοινωνικά θέματα, χωρίς να χάνει τον κωμικό ρυθμό του έργου. Σε αυτό έρχεται να προστεθεί η σκηνοθετική ματιά του Θοδωρή Τούμπανου, που αναδεικνύει τις διαφορετικές πλευρές του έργου με σεβασμό και ακρίβεια.
Για μένα, μια κωμωδία που «σέβεται τον εαυτό της» δεν είναι μόνο αυτή που σε κάνει να γελάς όσο βρίσκεσαι στην αίθουσα, αλλά κι εκείνη που σου αφήνει κάτι να σκεφτείς όταν φύγεις. Και πιστεύω πως αυτή η παράσταση καταφέρνει να συνδυάσει και τα δύο.

3. Μίλησε μας για τον ρόλο σου. Πόσο κοντά σου τον ένιωσες; Πού θα έλεγες ότι διαφέρετε και πώς κατάφερες να τον προσεγγίσεις;

Υποδύομαι τον Μαρίνο Λιόλιο, έναν καθηγητή θρησκευτικών που κατοικεί σε ένα μικρό χωριό, την Κουνουπίτσα. Ο Μαρίνος είναι ένας αρκετά συντηρητικός και ισχυρογνώμων άνθρωπος, με βαθιά θρησκευτική πίστη, οπότε, για να είμαι ειλικρινής, στην αρχή δυσκολεύτηκα να τον προσεγγίσω. Δεν είναι ένας χαρακτήρας με τον οποίο ταυτίστηκα αμέσως. Στην πορεία, όμως, κατάλαβα ότι ένας ρόλος δεν χρειάζεται να σου μοιάζει για να τον κατανοήσεις. Όσο περισσότερο τον γνώριζα μέσα από τις πρόβες,
τόσο περισσότερο ανακάλυπτα πλευρές του που μπορούσα να καταλάβω: τη συμπόνια του, την ταπεινότητά του και την ανάγκη του να κάνει αυτό που ο ίδιος θεωρεί σωστό. Νομίζω πως με βοήθησε και το γεγονός ότι μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον όπου η θρησκεία και οι αξίες της αγάπης που πρεσβεύει είχαν σημαντική θέση. Αυτό μου επέτρεψε να κατανοήσω καλύτερα την αφετηρία του, ακόμη κι όταν διαφωνούσα με τον τρόπο που προσεγγίζει τα πράγματα. Άλλωστε, πιστεύω πως αυτή είναι και μία από τις πιο ενδιαφέρουσες προκλήσεις της υποκριτικής: να μην κρίνεις τον χαρακτήρα που υποδύεσαι, αλλά να προσπαθείς να καταλάβεις τι τον έχει κάνει αυτό που είναι. Ακόμη κι όταν δεν συμφωνείς μαζί του, οφείλεις να του δώσεις την ευκαιρία να υπάρξει αληθινά πάνω στη σκηνή. Και εκεί μπορεί να δεις πράγματα που ούτε εσύ ο ίδιος είχες φανταστεί.

4. Είναι η πρώτη φορά που συνεργάζεσαι με την ομάδα Νοκ Αουτ; Πώς είναι η εμπειρία μέχρι στιγμής;

Ναι, είναι η πρώτη φορά που συνεργάζομαι με την ομάδα Νοκ Άουτ και, ειλικρινά, χαίρομαι πολύ που προέκυψε αυτή η συνεργασία. Πριν ξεκινήσουν οι πρόβες, δεν γνώριζα κανέναν από τους ανθρώπους της, αλλά πολύ γρήγορα ένιωσα ότι υπάρχει μια όμορφη σύνδεση μεταξύ μας. Είναι όλοι τους εξαιρετικοί ηθοποιοί, ο Θοδωρής Τούμπανος υπέροχος σκηνοθέτης, αλλά πάνω απ’ όλα είναι άνθρωποι με τους οποίους χαίρεσαι να δημιουργείς. Στην πορεία γίναμε μια παρέα και νομίζω πως αυτή η οικειότητα
και η εμπιστοσύνη φαίνονται και πάνω στη σκηνή. Για μένα, η χημεία μιας ομάδας χτίζεται μέσα από τη συνεργασία, την επικοινωνία και την εμπιστοσύνη. Είμαι πολύ χαρούμενος που βρέθηκα μαζί τους και εύχομαι να ξανασυνεργαστούμε!

5. Η παράσταση, παρότι κωμωδία, καταπιάνεται με δύσκολα θέματα , πως η κακοποίηση, οι διακρίσεις. Πόσο σημαντικό είναι να προβάλλονται τέτοια θέματα μέσα από την τέχνη και τι πλεονέκτημα ή δυσκολίες έχει το να το κάνει κανείς συγκεκριμένα μέσα από την κωμωδία.

Για μένα, η τέχνη έχει τη δύναμη να φέρνει στην επιφάνεια όσα συχνά επιλέγουμε να αγνοούμε. Να μας φέρνει, δηλαδή, αντιμέτωπους με συμπεριφορές, αντιλήψεις και στερεότυπα που μπορεί να έχουμε κανονικοποιήσει, χωρίς καν να το συνειδητοποιούμε.
Η κωμωδία, ειδικά, είναι ένα πολύ ενδιαφέρον μέσο για να προσεγγίσεις τέτοια ζητήματα, γιατί μπορεί να σε κάνει να γελάσεις και, λίγο αργότερα, να αναρωτηθείς με τι ακριβώς γέλασες. Εκεί βρίσκεται, για μένα, η μεγαλύτερη δύναμή της. Η πρόκληση είναι να μη χρησιμοποιήσεις το χιούμορ για να υποτιμήσεις ανθρώπους, διακρίσεις και κακοποιητικές συμπεριφορές, αλλά για να αναδείξεις τις αντιλήψεις και τις συμπεριφορές που τις συντηρούν. Θεωρώ πως ο Θοδωρής Τούμπανος έχει προσεγγίσει αυτά τα θέματα με μεγάλη ευαισθησία και σεβασμό. Το ζητούμενο δεν είναι να φύγει ο θεατής με έτοιμες απαντήσεις, αλλά ίσως με ερωτήματα που αξίζει να θέσει πρώτα στονίδιο του τον εαυτό.

6. Χωρίς να κάνουμε σπόιλερ, πώς δουλέψατε με τον Ηλία Τσατσαρώνη την πολύ δυνατή και δύσκολη σκηνή του φινάλε;

Με τον Ηλία, από την πρώτη πρόβα, ήταν σαν να γνωριζόμασταν ήδη. Με άλλα λόγια, κουμπώσαμε αμέσως. Αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο και στη συγκεκριμένη σκηνή, που είναι αρκετά απαιτητική συναισθηματικά. Νομίζω πως το σημαντικότερο είναι ότι έχουμε μια σχέση εμπιστοσύνης. Ξέρουμε ότι μπορούμε να αφεθούμε, αλλά και να προστατεύσουμε ο ένας τον άλλον πάνω στη σκηνή. Κι αυτό κάνει μεγάλη διαφορά, ειδικά σε μια τόσο δυνατή σκηνή. Όταν εμπιστεύεσαι πραγματικά τον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου, μπορείς να αφεθείς περισσότερο και να φτάσεις σε μια αλήθεια επί σκηνής που ίσως να μην ανακάλυπτες ποτέ μόνος σου.

7. Τι θα ήθελες να κρατήσουν οι θεατές από την παράσταση;

Θα ήθελα ο κόσμος να έρθει, να γελάσει με την ψυχή του και να φύγει λίγο πιο ανάλαφρος. Νομίζω πως το έχουμε όλοι ανάγκη, γιατί ο καθένας μας ανεβαίνει τον δικό του Γολγοθά. Αν, λοιπόν, καταφέρουμε να προσφέρουμε έστω και για λίγο αυτή την ανάσα, έχουμε ήδη πετύχει κάτι σημαντικό. Θα ήθελα, όμως, να φύγει από την παράσταση και με κάτι ακόμη. Με μια σκέψη που δεν είχε κάνει πριν ή με ένα ερώτημα για κάτι που μέχρι τώρα θεωρούσε δεδομένο. Να αναρωτηθεί πόσες φορές κρίνουμε τους ανθρώπους μέσα από στερεότυπα, χωρίς να προσπαθούμε πραγματικά να τους καταλάβουμε. Γιατί, αν το θέατρο μπορεί να μας κάνει να γελάσουμε,αλλά και να δούμε λίγο πιο καθαρά τον εαυτό μας και τους άλλους, τότε έχει πετύχει κάτι πολύ περισσότερο από το να μας προσφέρει απλώς μια όμορφη βραδιά.

8. Σχέδια για το μέλλον;

Η αλήθεια είναι ότι αποφεύγω να κάνω σχέδια για το μέλλον, γιατί πάντα κάπου στην πορεία αυτά αποφασίζουν να αλλάξουν από μόνα τους! (χαχα!)
Έχω ήδη κάποια πράγματα που τρέχουν και θα συνεχίσουν όλη τη χρονιά, οπότε προς το παρόν αφήνω τα πράγματα να κυλήσουν.
Αυτό που εύχομαι, πάνω απ’ όλα, είναι να έχω την υγεία μου και εγώ και όλοι μας, και αν γίνεται, λίγη παραπάνω τύχη! Γιατί, όπως φαίνεται, με τον προγραμματισμό δεν τα πάω και τόσο καλά, οπότε την τύχη θα την χρειαστώ σίγουρα!

Η παράσταση ΑΧ, ΜΗ! ανεβαλινει Κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 19:00 στο θέατρο 2510
Πληροφορίες/ κρατήσεις: 6955813366