1. Στην πρώτη ιστορία, το σώμα του νεκρού γίνεται αντικείμενο ανάγνωσης μέσω των ρυτίδων. Πώς προέκυψε αυτή η σχεδόν επιστημονικο-ποιητική ιδέα;

Την ώρα των αρχαίων η καθηγήτρια μας έλεγε ότι μπορείς να καταλάβεις αν κάποιος ήταν χαρούμενος άνθρωπος από τις ρυτίδες του. Αναρωτήθηκα τι θα γινόταν αν μπορούσαμε να εντοπίσουμε όλα τα συναισθήματα των ανθρώπων από τις ρυτίδες τους.

2. Στη δεύτερη ιστορία, μια πράξη με συγκεκριμένο σκοπό έχει απρόβλεπτες συνέπειες. Πόσο σας απασχολεί στη γραφή σας η έννοια της αιτίας και του αποτελέσματος;

Οτιδήποτε γράφω χρωματίζεται από τον τρόπο με τον οποίο βλέπω εγώ τα πράγματα. Τα αίτια και τα αποτελέσματα στη γραφή μου αφορούν την εξέλιξη της πλοκής και τα ηθικά διδάγματα των ιστοριών.

3. Ως φοιτήτρια ρωσικής φιλολογίας, νιώθετε ότι υπάρχουν επιρροές από τη ρωσική λογοτεχνία στον τρόπο που χτίζετε τις αφηγήσεις σας;

Δεν ξέρω, θα μπορούσε. Το περιβάλλον μου επηρεάζει το πώς σκέφτομαι, επομένως και το πώς γράφω.

4. Το διήγημα απαιτεί οικονομία και ακρίβεια. Πώς δουλεύετε την επιλογή του τι θα μείνει εκτός κειμένου;

Δεν γράφω με στρατηγική, γράφω ό,τι και όπως με εξυπηρετεί για να μπορέσω να ενσαρκώσω όσα σκέφτομαι. Προσπαθώ να μην πλατειάζω και να μην κουράζω τον αναγνώστη.

5. Και στις δύο ιστορίες υπάρχει ένα στοιχείο υπέρβασης της καθημερινής λογικής ‒ άλλοτε μέσα από την επιστημονική υπέρβαση, άλλοτε μέσα από το σχεδόν παραμυθικό στοιχείο. Πόσο συνειδητά επιλέγετε να κινείστε σε αυτό το ενδιάμεσο πεδίο;

Οι περισσότερες αν όχι όλες μου οι ιδέες έχουν το φαντασιακό στοιχείο. Κυρίως γιατί όποτε σκαρφίζομαι μια ιστορία, απαντάω στην ερώτηση: τι θα γινόταν αν;

6. Πιστεύετε ότι μια ευχή κουβαλάει πάντα μέσα της μια πιθανή παρανόηση, ή είναι η πραγματικότητα που τελικά τη διαστρεβλώνει;

Για να υπάρχει η έκφραση «πρόσεχε τι εύχεσαι», μάλλον θα υπάρχουν παρανοήσεις στις ευχές. Είναι αδύνατον να λάβεις υπόψιν όλες τις παραμέτρους της πραγματικής ζωής και με βάση αυτές να ευχηθείς κάτι.

7. Σας απασχολεί περισσότερο η αντικειμενική αλήθεια ενός ανθρώπου ή οι πολλαπλές εκδοχές που μπορούν να προκύψουν μέσα από την ανάγνωση του σώματός του;

Νομίζω ότι η συνειδητοποίηση του ότι δεν υπάρχει αντικειμενική αλήθεια με οδήγησε στο να αναρωτηθώ τι θα μάθαινα αν διάβαζα τις ρυτίδες κάποιου. Όλα θεωρώ ότι μεταβάλλονται και ότι οι άνθρωποι είναι πολύπλευροι.

8. Πώς ξεκινά συνήθως για εσάς μια ιστορία και πώς φτάνει στην τελική της μορφή;

Απλά μου έρχονται ιδέες και μετά τις γράφω.

9. Αν συνεχίσετε να γράφετε στο μέλλον, τι θα θέλατε να εξερευνήσετε περισσότερο μέσα από τις ιστορίες σας;

Θα ήθελα να εξερευνήσω την ανθρώπινη φύση και να δημιουργήσω πολλά ακόμα «αν».

10. Κλείνοντας, θα θέλαμε να μοιραστείτε μαζί μας το αγαπημένο σας ποίημα, τραγούδι και ταινία που σας συνοδεύουν αυτή την περίοδο, καθώς και το μέρος που σας εμπνέει περισσότερο.

Πρόκειται για φράση από ποίημα «με θάψατε, αλλά ξεχάσατε ότι ήμουν σπόρος». Είναι μια φράση η οποία με συγκινεί πολύ. Το τραγούδι που μου αρέσει πολύ είναι το «twist in my sobriety» και ειδικά ο στίχος «I will never hear you and never do what you say», λόγω του ατίθασου χαρακτήρα του. Ταινία δεν έχω συγκεκριμένη. Μέρη που με εμπνέουν περισσότερο είναι πολλά και άλλοτε είναι πρόσωπα, άλλοτε λέξεις. Συνήθως μου έρχονται πράγματα την ώρα που περπατάω ή που θα έπρεπε να είμαι συγκεντρωμένη σε κάτι άλλο.