1. Οι «Βρικόλακες» μιλούν για όσα κληρονομούμε χωρίς να το επιλέγουμε. Υπήρξε κάποιο στοιχείο του ρόλου σου που σε έκανε να αναμετρηθείς με κάτι προσωπικό ή βαθιά δικό σου;

Ευτυχώς έχω μεγαλώσει σ’ ένα υγιές περιβάλλον, χωρίς ακρότητες και στενομυαλιές, οπότε δεν μπορώ να πω ότι έφερα κάποιο προσωπικό βίωμα. Παρ όλα αυτά, σίγουρα έχω βρεθεί στη θέση να σκεφτώ το «τι θα πει ο κόσμος» και το πώς πρέπει να φερθώ ώστε να μη παρεξηγηθώ ή χαρακτηριστώ άδικα.

2. Αν ο χαρακτήρας που υποδύεσαι μπορούσε να σπάσει για μια στιγμή τον τέταρτο τοίχο, ποια αλήθεια θα ήθελε απεγνωσμένα να πει στο κοινό σήμερα;

Πολύ ωραία ερώτηση! Ειλικρινά, αυτό που θα ήθελε να πει η Ρεγγίνα εκείνη τη στιγμή στο κοινό είναι να μη φοβάται. Να μη φοβάται να διεκδικήσει τον εαυτό του, να μη φοβάται τα «πρέπει» της κοινωνίας. Να επιδιώξει την ελευθερία του. Να σέβεται τα θέλω του διπλανού του. Γιατί, αν όλοι σκεφτόμασταν έτσι, ο κόσμος θα ήταν σίγουρα καλύτερος.

3. Το έργο κουβαλά σιωπές, ενοχές και απωθημένα. Ποια σιωπή της παράστασης θεωρείς πιο εκκωφαντική πάνω στη σκηνή;

Τη στιγμή που η κυρία Άλβινγκ έρχεται αντιμέτωπη με τους δαίμονες του παρελθόντος -όταν συνειδητοποιεί ότι η σιωπή της όλα αυτά τα χρόνια οδηγεί στο γκρέμισμα τριών ανθρώπων: του γιού της, της Ρεγγίνα και του ίδιου της του εαυτού.

4. Πώς μεταφράζεται για σένα η έννοια του «Βρικόλακα» στο 2026;

Οι δαίμονες που κουβαλάμε μέσα μας -είτε το παραδεχόμαστε είτε όχι- είναι κομμάτι όλων μας. Ακόμη και η δική μου γενιά κουβαλά στερεότυπα που μας έμαθαν να ζούμε με φόβο, ανασφάλεια και εγκλωβισμό. Θέλοντας και μη, ακόμη και στις πιο μικρές στιγμές της καθημερινότητας, πιάνουμε τον εαυτό μας να επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη. Χρειάζεται κόπος για να αποδεσμευτούμε και, τελικά, να λυτρωθούμε.

5. Υπάρχει κάποια στιγμή στην παράσταση που κάθε βράδυ σε φθείρει ή σε αναγεννά διαφορετικά, ανάλογα με την ενέργεια της αίθουσας;

Καμία παράσταση δεν είναι ίδια με την άλλη. Μπορεί να λέμε τα ίδια λόγια και να κινούμαστε μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο, όμως κάθε φορά είναι μια νέα αρχή. Η ενέργεια των θεατών, οι συμπαίκτες πάνω στη σκηνή, εγώ η ίδια — όλα είναι διαφορετικά κάθε φορά. Όσο απίθανο κι αν ακούγεται... αυτή είναι η κινητήριος δύναμη του ηθοποιού.

6. Αν έπρεπε να περιγράψεις τη συμμετοχή σου στους «Βρικόλακες» όχι με λέξεις αλλά με μια εικόνα ή ένα συναίσθημα, ποιο θα ήταν και γιατί;

Πιστεύω στη θετική ενέργεια και τη σωστή στιγμή -και η συμμετοχή μου στους «Βρικόλακες» με αυτούς τους συντελεστές ήταν καθαρή μαγεία. Νιώθω πραγματικά τυχερή.

Πληροφορίες και εισιτήρια παράστασης: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/brikolakes/