Το Requiem του Cherubini έχει χαρακτηριστεί από τον Beethoven ως πρότυπο πένθους χωρίς εξωτερικό δράμα. Πώς μεταφράζεται αυτή η “εσωτερική ένταση” στη δική σας διεύθυνση και ποιες στιγμές του έργου θεωρείτε πιο επικίνδυνες ερμηνευτικά;

Το Requiem του Cherubini είναι ένα έργο λιτό, με μεγάλη εσωτερικότητα αλλά με πολύ ενδιαφέρουσα χορωδιακή γραφή και πρωτοποριακή για την εποχή του ενορχήστρωση.

Ο Κερουμπίνι δημιουργεί μία «βέβηλη» για την επίσημη εκκλησία των ημερών του ακολουθία προς κεκοιμημένους για μικτή χορωδία , όπου η απουσία εξωτερικού δράματος του πένθους αντικαθίσταται από τη δραματικά σύνθετη μελωδική φωνητική επεξεργασία.

Η απουσία σολίστ δηλώνει την επιρροή του συνθέτη από τον απόηχο και τις αξίες της γαλλικής επανάστασης, με τη συναισθηματική ένταση , το άχθος, να ακουμπάει στις μελωδικές γραμμές των χορωδών.

Το έργο γράφεται το 1816, δηλαδή την περίοδο όπου ο μαέστρος δεν είχε ακριβώς το ρόλο που έχουμε στο νου μας για τη σύγχρονη διεύθυνση ορχήστρας.

Τα τεχνικά επίπεδα διεύθυνσης του έργου δεν είναι ιδιαίτερα απαιτητικά, αλλά το μεταφερόμενο το βάρος στη διδασκαλία του έργου και τις ερμηνευτικές του εντάσεις με απασχολούν ιδιαίτερα όπως και η εκκρεμότητα που δημιουργείται από την παρουσίαση του έργου με μπάσο κοντίνουο (πιάνο τσέλο) και με φυσικό ήχο.

Θεωρώ ότι το μέρος του έργου “Offertorium” (Προσφορά) είναι το πιο σύνθετο και πιο «επικίνδυνο». Ακολουθεί το εμπρηστικά συγκλονιστικό Dies Irae(Μέρες Οργής) με τη χορωδία να έχει μπροστά της ένα “Offertorium” μεγάλο σε διάρκεια, απαιτητικό ρυθμικά, φωνητικά και ερμηνευτικά.

Η επιλογή της Ευαγγελικής Εκκλησίας Πειραιώς ως χώρου εκτέλεσης πώς επηρεάζει την προσέγγισή σας στον ήχο, στην αναπνοή της χορωδίας και στον ρυθμό της λειτουργικής αφήγησης του έργου;

Η Ευαγγελική Εκκλησία Πειραιώς είναι ένα ιστορικό τοπόσημο της Πόλης του Πειραιά, δεσπόζοντας κτηριακά στην πλατεία Τερψιθέας από το το 1891 που ανεγέρθη. Ως συναυλιακός χώρος είναι η δεύτερη φορά που φιλοξενεί συναυλία μας . Η εξαιρετικής ποιότητας ακουστική και αρχιτεκτονική του μαζί με την υποβλητική του ατμόσφαιρα , δίνει τη δυνατότητα διαμόρφωσης φύση και θέση ενός ηχητικού και ερμηνευτικού αποτελέσματος που αρμόζει στη θεματική της παράστασής μας.

Οι χορωδοί τραγουδούν χωρίς μικροφωνική ενίσχυση με τη συνοδεία πιάνου και τσέλο, και η ανάγκη υποστήριξης τους διαμορφώνεται από τον ίδιο τον χώρο τόσο τεχνικά όσο και σημειολογικά.

Το “Et Lux Perpetua” υπονοεί ελπίδα μέσα στο πένθος. Σε μια εποχή συλλογικής κόπωσης και απώλειας, πιστεύετε ότι το συγκεκριμένο Requiem λειτουργεί περισσότερο ως τελετουργία μνήμης ή ως πράξη παρηγοριάς;

Επιλέγοντας πίσω από τον τίτλο “Et Lux Perpetua” να παρουσιάσουμε το Requiem in Do- του Λ. Κερουμπίνι κατατίθεται η ανάγκη μας να τραγουδήσουμε για το Άσβεστο Φως στην ανθρώπινη εξελικτική διαδικασία. Η συλλογική αυτή μουσική κατάθεση ακουμπά πάνω στα προφανή χαρακτηριστικά παρηγορητικής μνήμης που το έργο ως φόρμα παρουσιάζει αλλά εμείς διακρίνουμε την δυνατότητα μέσα από αυτό να «τοποθετηθούμε» συλλογικά μουσικά απέναντι στη σύγχρονη πραγματικότητα.

Η παράστασή μας αρχίζει με μουσικό πρόλογο δύο τραγούδια του σημαντικότατου ειρηνιστή συνθέτη Benjamin Britten τα οποία αποδίδουν τα παιδιά του Libro coro.

Αυτό συμβαίνει όχι από μουσική αυταρέσκεια, αλλά σαν δήλωση των νέων ανθρώπων να ζήσουν σε ένα δίκαιο και ειρηνικό κόσμο.

Το Ρέκβιεμ στη συνέχεια έχει επτά μέρη μέσα στα οποία δηλώνεται όλη η βιοτική περιπέτεια της ανθρώπινης φύσης, όλη η συναισθηματική διακύμανση του πάσχοντος , η πτώση, η σύγκρουση, η άνοδος, η γαλήνη, η ελπίδα...

Ως γυναίκα μαέστρος που διευθύνει ένα τόσο αυστηρό και λιτό έργο του 19ου αιώνα, νιώθετε ότι η προσωπική σας ταυτότητα επηρεάζει τον τρόπο που αφηγείστε μουσικά τον θάνατο και το φως που τον διαδέχεται;

Σίγουρα κάθε έργο τέχνης πέρα από τη φόρμα το περιεχόμενο και τις προθέσεις του δημιουργού του, χρωματίζει και χρωματίζεται από τους ανθρώπους που συνδιαλέγονται μαζί του. Στην περίπτωση μας, η πειθαρχία, η λιτότητα, ο ανθρωποκεντρικός χαρακτήρας, η φωνή ως φωτεινό εργαλείο ψυχής και σώματος, η βαθειά κατανόηση της ανθρώπινης περιπέτειας , η συλλογικότητα, με οδηγούν και στο «πως να πω» αλλά και «τι να πω»...

Πληροφορίες και εισιτήρια https://tickets.public.gr/gr-el/tickets/music/et-lux-perpetua/