1. Πώς ξεκινήσατε την πορεία σας στην ποίηση; Υπήρξε κάποιο ιδιαίτερο γεγονός ή προσωπική εμπειρία που σας ώθησε να γράψετε;

Ξεκίνησα να γράφω από πολύ μικρή ηλικία. Ήμουν, θυμάμαι, δεκατριών χρονών και καθόμουν στην αυλή του πατρικού μου τα μεσημέρια κι έγραφα γράμματα σε αγαπημένα πρόσωπα που είχαν φύγει από τη ζωή! Δυστυχώς βίωσα την απώλεια από πολύ νεαρή ηλικία, και πιστεύω ότι αυτές οι αλόγιστες -στα παιδικά μου μάτια- καταστάσεις ήταν η αιτία που ξεκίνησα να ψάχνω αιτίες και λύσεις μέσω της γραφής.

2. Πώς είναι η καλλιτεχνική ζωή στον Καναδά; Σε τι διαφέρει από την Ελλάδα;

Οι περισσότερες συνεργασίες μου είναι με ελληνικές παραγωγές του Τορόντο. Η παροικία μας δραστηριοποιείται καλλιτεχνικά, και δεν εννοώ μόνο στο κομμάτι του θεάτρου αλλά και μουσικά. Το κοινό είναι μεγάλο και ενεργό και γενικά υπάρχει ένα αίσθημα αλληλοϋποστήριξης. Δυστυχώς δεν έχω μέτρο σύγκρισης ‒ έφυγα σε σχετικά νεαρή ηλικία από την Ελλάδα, πριν από έντεκα χρόνια.

3. Θυμάστε το πρώτο σας ποίημα και τι το ενέπνευσε; Πώς το βλέπετε τώρα σε σχέση με την εξέλιξή σας ως ποιήτρια;

Θυμάμαι το πρώτο μου ποίημα, το οποίο κατέληξε σε ολόκληρη ποιητική συλλογή. Η ποιητική συλλογή είναι εμπνευσμένη από τον παππού μου, ο οποίος κατέληξε από καρκίνο, και περιγράφει τον θάνατο μέσα από τα μάτια του ασθενή. Από την τωρινή οπτική μου γωνία, η γραφή μου τότε ήταν πολύ σκοτεινή και φαντάζει σαν μια θολή ανάμνηση. Έχω χρόνια να τη διαβάσω γιατί ακόμα και τώρα με επηρεάζει πολύ ψυχολογικά, όμως δεν αποκλείω την έκδοση κάποια στιγμή στο μέλλον!

4. Υπάρχουν ποιητές ή καλλιτέχνες που σας έχουν επηρεάσει βαθιά; Ποιοι θα λέγατε ότι σας έδωσαν κατεύθυνση ή έμπνευση;

Έχω συνεργαστεί με αξιόλογους καλλιτέχνες και έχω καταφέρει να πάρω από όλους κάτι όσον αφορά την τέχνη, αλλά η αρχική μου έμπνευση προέρχεται από το βιβλίο «Μια εποχή στην κόλαση» του Αρθούρου Ρεμπώ, το οποίο διάβασα κάποια στιγμή στο λύκειο και άλλαξε τελείως την ψυχοσύνθεσή μου.

5. Θεωρείτε ότι η ποίησή σας αντικατοπτρίζει την προσωπική σας ζωή και τις εμπειρίες σας ή αποτελεί έναν τρόπο εξερεύνησης και επεξεργασίας συναισθημάτων;

Η ποίησή μου είναι ένας μηχανισμός ψυχανάλυσης. Εξερευνώ τα συναισθήματά μου και τα αναλύω σύμφωνα με τις τωρινές καταστάσεις ‒ είτε προσωπικές είτε κοινωνικοπολιτικές. Σχεδόν σε όλα μου τα ποιήματα υπάρχει μια δόση φαντασίας, το οποίο είναι κάτι που με χαρακτηρίζει καλλιτεχνικά, για αυτό άλλωστε δεν γράφω μόνο ποίηση!

6. Πώς προσεγγίζετε τις διαφορετικές πτυχές των ανθρώπινων συναισθημάτων; Τι ρόλο παίζουν για εσάς στην ποιητική διαδικασία;

Τα συναισθήματα είναι κάτι άυλο, κάτι ιδεολογικό, κι όμως είναι τα ίδια από άνθρωπο σε άνθρωπο. Πιστεύω ότι η ποίηση αντικατοπτρίζει τα συναισθήματα του αναγνώστη χωρίς να είναι αυτός ο κύριος στόχος μας. Για παράδειγμα, στο βιβλίο μου «Τα άγραφα μιας μετανάστριας» υπάρχει έντονα το συναίσθημα της αποξένωσης, το οποίο προέρχεται από την προσωπική μου εμπειρία της μετανάστευσης, ωστόσο κάποιος αναγνώστης μπορεί να το βιώνει λόγω κάποιου χωρισμού ή προβλήματος υγείας.Πιστεύω ότι τα συναισθήματα του ποιητή αλληλεπιδρούν αρμονικά με τα συναισθήματα του αναγνώστη.

7. Θα μας πείτε λίγα λόγια για το πρώτο σας ποιητικό βιβλίο;

Τα «Άγραφα μιας μετανάστριας» είναι μια ποιητική συλλογή η οποία ξεκίνησε σαν ένα προσωπικό ημερολόγιο. Είναι ένα βιβλίο βασισμένο στην ψυχοσύνθεση του μετανάστη και στο πώς βλέπει μέσα από τα δικά του μάτια διάφορες προσωπικές και κοινωνικοπολιτικές καταστάσεις. Υπάρχει κάποια σύγχυση στον όρο «μετανάστης», γιατί πρακτικά μετανάστης είναι κάποιος ο οποίος έχει φύγει από τον τόπο του και ζει στα ξένα, όμως αόριστα και ποιητικά είμαστε όλοι μετανάστες του εαυτού μας. Αρκετοί έχουν σχολιάσει ότι βρίσκουν κομμάτια του εαυτού τους μέσα στα ποιήματά μου, κι αυτό είναι μια ταπεινή και λακωνική περιγραφή της δουλειάς και της τέχνης μου.

8. Πώς διαχειρίζεστε την έμπνευση και την πειθαρχία της γραφής; Έχετε κάποια ρουτίνα ή συγκεκριμένες τεχνικές που ακολουθείτε;

Δεν είμαι πειθαρχημένος άνθρωπος, είμαι αυθόρμητη και παρορμητική. Σε περιόδους έμπνευσης χάνομαι στη συγγραφή, αφήνοντας πίσω άλλες υποχρεώσεις. Μέσα σε έναν μήνα μπορώ να βγάλω δουλειά ενός χρόνου. Είμαι έτσι σε όλους τους τομείς της ζωής μου. Η ποίηση είναι κάτι που πηγάζει φυσικά από μέσα μου, χωρίς να ακολουθώ κάποια συγκεκριμένη τεχνική. Απλώς γράφω και ό,τι βγει!

9. Πώς βλέπετε την εξέλιξη της ποίησης μέσα από τις νέες τεχνολογίες και τα social media; Πιστεύετε ότι συμβάλλουν στη διάδοσή της ή αλλάζουν τη φύση της;

Τα social media είναι μια εικονική πραγματικότητα, δυστυχώς ή ευτυχώς πλέον κομμάτι της ζωής μας. Κάποιοι το διαχειρίζονται ανθρώπινα, κάποιοι πιο μηχανικά. Θεωρώ ότι είναι ένα αρκετά καλό μέσο προώθησης των τεχνών και της προσωπικής δουλειάς κάποιου καλλιτέχνη, όμως όχι κάτι αναγκαίο στον καλλιτεχνικό χώρο!

10. Ετοιμάζετε κάποια νέα ποιητική συλλογή ή κάποιο άλλο καλλιτεχνικό πρότζεκτ; Θα θέλατε να μοιραστείτε κάτι από αυτά;

Είμαι σε περίοδο έμπνευσης και έχω ήδη ξεκινήσει να γράφω την επόμενη ποιητική μου συλλογή, «Το σάμπγουεϊ». Θα σας αφήσω ένα απόσπασμα και πιστεύω είναι αρκετό:

«Πρώτη στάση, 3,5,7,8 και 9. Μπαίνουν, βγαίνουν βιαστικά.

Ο χρόνος σημαίνει χρήμα και το χρήμα σημαίνει υπερκαταναλωτισμός. Το αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας που τόσο πολύ μας βαραίνει.

Μπαίνουν, βγαίνουν βιαστικά. Ο χρόνος σημαίνει ταλαιπωρία. Μπαίνουν και βγαίνουν βιαστικά. Στάση νούμερο 3.»

11. Αν μπορούσατε να δώσετε μια συμβουλή στους νέους ποιητές, τι θα τους λέγατε για να βρουν τη φωνή τους και να εξελιχθούν;

Το φως υπάρχει πάντα μέσα μας, από τη στιγμή που γεννιόμαστε. Κάποιες φορές είναι δύσκολο να επικρατήσει, όμως όταν έχεις πίστη στο ταλέντο σου τίποτα δεν μπορεί να σε κρατήσει στο σκοτάδι. Μόνο όταν πιστέψεις στον εαυτό σου, θα πιστέψει και ο κόσμος σε εσένα.

 Βιογραφικό:

Η Σταυρούλα Καρνούσκου είναι ηθο­ποιός και θεα­τρι­κή συγ­γρα­φέας, από­φοι­τος της Σχο­λής Κινη­μα­το­γρά­φου Το­ρό­ντο. Γεν­νή­θηκε το 1993 στην Κα­λα­μάτα και από τα εί­κοσί της ζει στον Κα­να­δά. Το 2024 εξέ­δω­σε την πρώ­τη της ποι­η­τική συλ­λογή.

Τα άγραφα μιας μετανάστριας (ποίηση, 2024)

https://anoteleia.gr/agrafa_mias_metanastrias_karnouskou