Συνέντευξη του ποιητή Ζώη Ξένου

1) Καλησπέρα σας και καλωσορίσατε στην σελίδα μας.
Θα θέλαμε να ξεκινήσουμε τη συνέντευξη μας, με έναν ευφάνταστο τρόπο ώστε να σας
γνωρίσουν καλύτερα οι αναγνώστες μας. Ας πιάσουμε το νήμα της ζωή σας από την
αρχή, ας το ξετυλίξουμε μαζί. Περιγράψτε μας αν θέλετε τη ζωή σας σε ένα ποίημα της
στιγμής.

Σας ευχαριστώ και εγώ για το κάλεσμα. Από τη μια κατανοώ, τον έμφυτο και βαθιά
ανθρώπινο λόγο της ανάγκης του καθενός μας για εξωστρέφεια, ωστόσο μου «ζητάτε
να σας πω» ένα ποίημα που να έχει ως αφόρμηση την ιστορία της ζωής μου, κάτι που
ελάχιστα ενδιαφέρει το αναγνωστικό κοινό, εξόν αν μέρος αυτού λαμβάνει διάγνωση
«συνδρόμου κλειδαρότρυπας». Για να μπω όμως στο θέμα, θα έλεγα πως, και η δική
μου ζωή, άλλοτε μοιάζει κι άλλοτε διαφέρει με τις «ζωές των άλλων», κι αυτό έχει
πάντοτε να κάνει με την παλέτα των συναισθημάτων που συνειδητά (ή και όχι) ο
καθένας ζωγραφίζει τη ζωή του, ανατρέποντας με οποιοδήποτε χρώμα, το τίποτα ενός
λευκού καμβά.
Συνοπτικά, μακάρι να μην έχω βγει τελείως εκτός πνεύματος ερώτησης!

2) Πότε και πού γεννηθήκατε; Τι σας παρακίνησε να ασχοληθείτε με την ποίηση;

Πρώτα θα σας απαντήσω στο δεύτερο υποερώτημα. Για τον γράφοντα η ποίηση πήρε
σταδιακά τη μορφή μιας βαριοπούλας που εκ των έσω γκρεμίζει ό,τι σαθρό και ψαθυρό,
αλλά και μιας κόλλας αρμού, για τα ψηφιδωτά που θα περιέχουν οι νέοι δρόμοι που
ανοίγονται όταν «σπάει το κέλυφος». Όσο για το «πότε και το πού», φανταστείτε να
ατενίζαμε μετά από χρόνια, από κάποιο μεταφυσικό ντιβάνι, να ερίζουν κι άλλες πόλεις
— ομηρικό προνόμιο — για την καταγωγή του καθενός μας. Άρα, στην ενδεχόμενη
ερώτηση για το αν θα επιθυμούσα αυτή τη σύγχυση, το πιθανότερο θα ήταν να
«επέστρεφα» στα εγκόσμια για μια μέρα, διαψεύδοντας αυτές τις φήμες, με τον ληξίαρχο
να γράφει στα κιτάπια του αυτό που πάντα ήμουν: ένας αυτοεξόριστος σαλονικιός. Στα
της ηλικίας τώρα, όσα χρόνια στην πλάτη μου θελήσετε επιπλέον να προσθέσετε, κάντε
το παρακαλώ, για να νιώσω έστω για λίγο, κάπως ωριμότερος.

3) Η «Τανγκανίκα», είναι το πρώτο σας βιβλίο με ποιήματα, που κυκλοφόρησε φέτος από
τις εκδόσεις «Οδός Πανός- Σιγαρέτα». Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια γι' αυτό;

Η «Τανγκανίκα» είναι ένα παιχνίδισμα, μια κουδουνίστρα για τα αυτιά μου, μια απόπειρα
να βάλω τα πόδια μου στο νερό, σηκώνοντας μπατζάκια. Ας πούμε ότι είναι
σπαράγματα, ίσως ρυθμικές αναπνοές ή και αρρυθμίες, που πήραν απόφαση να μην
φοβηθούν στο να εκτεθούν. Πάνω σε αυτό, οφείλω πολλά και στο φιλόξενο σπίτι της
«Οδού Πανός».

4) Τι σημαίνει ο τίτλος Τανγκανίκα και από πού τον εμπνευστήκατε; Τι είναι τα τάνκα;

Τάνκα ίσον επαυξημένο χαϊκού. Όσο για την «Τανγκανίκα», το υγρό στοιχείο είναι
«προεξάρχον». Ίσως αυτό θα υποστήριζε η καθαρευουσιάνικη φράξια στο κεφάλι μου,
παρενοχλώντας -όπως η αλογόμυγα- τη «μαλλιαρή» πλευρά μου, με συνέπεια όλα τα
παραπάνω να συντηρούν ένα «γλωσσικό ζήτημα» μέσα μου, για όσο με θυμάμαι. Το
διαχειρίζομαι ωστόσο, κάνω ό,τι μπορώ! Η βαθύτερη, και μεγαλύτερη σε όγκο γλυκού
νερού, λίμνη της Αφρικής, έγινε το προσωρινό — μα ασφαλές μου — καθαρτήριο. Μέχρι
το επόμενο, inshallah.

5) Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση ή δυσκολία που αντιμετωπίσατε κατά τη διάρκεια
της συγγραφής του βιβλίου σας;

Σίγουρα η αυστηρή μετρική, ένας μέχρι πρότινος ανεξερεύνητος Ρουβίκωνας.
Προσπάθησα συνειδητά να «μαθηματικοποιήσω» τη σκέψη μου, «τζογάροντας» με
ασφάλεια στη γραφή, και αφήνοντας για λίγο στην άκρη τις «εκδρομές στη φύση», που
κατά παράδοση περιλαμβάνει ένας πιο ελεύθερος στίχος.

6) Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας Έλληνες και ξένοι ποιητές και πως επηρέασαν το έργο
σας;

Κάλβος, Καβάφης, Εγγονόπουλος, και σίγουρα πολλοί άλλοι, με πιο «υφέρποντα» ίσως
τρόπο. Γιατί η παρθενογένεση δεν απαντάται τόσο συχνά στη φύση, και εἶναι παιδιά
πολλῶν ἀνθρώπων τα λόγια μας, κατά τον Σεφέρη κι όχι μόνο.

7) Πέρα από την κυκλοφορία του πρώτου σας βιβλίου, υπάρχουν και άλλα άμεσα
σχέδια για την φετινή χρονιά; Έχετε ήδη κάποιο επόμενο βιβλίο στο μυαλό σας;

Δεν έχω κάτι κατά νου, στα «άμεσα σχέδια». Σκόρπιες σκέψεις μόνο για τα απώτερα.
Ωστόσο, επίκειται η βιβλιοπαρουσίαση μέσα στον Οκτώβρη του τρέχοντος, στο
βιβλιοπωλείο των εκδόσεων «Οδός Πανός» (Διδότου 39, Αθήνα). Σύντομα θα υπάρξει
ανακοίνωση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

8) Με ποιο τρόπο μπορεί να επικοινωνήσει μαζί σας το αναγνωστικό κοινό;

Μιας και αναφέρθηκα στα ΜΚΔ, δράττομαι της ευκαιρίας -που λένε- να παραδεχτώ την
ηθελημένα μερική μου αναπηρία προς αυτά. Υπάρχει, ωστόσο, η ηλεκτρονική
διεύθυνση Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

9) Θα θέλαμε να κλείσουμε με κάτι που θέλετε εσείς να πείτε για το Θεατρο.gr

Χωρίς έκφραση μέσα από κάθε είδους τέχνη, η ζωή είναι ένα κάτεργο. Σε απλά
«ελληνικά 101», σώζονται όσοι ποιούν (βλ. ηθοποιοί, ποιητές και κάθε είδους
«πλάστες»). Συνεχίστε την πολύ καλή προσπάθεια. Σας ευχαριστώ.