Η Μαρίκα Κοτοπούλη, η θεατρίνα που για λίγο κόντεψε να γεννηθεί κυριολεκτικά πάνω στη σκηνή, έζησε αφιερώνοντας τη ζωή της στο θέατρο και το θέατρο στη ζωή της. Ούσα κόρη των ηθοποιών Ελένης και Δημητρίου Κοτοπούλη, από τα έξι της χρόνια κιόλας, πάτησε το θεατρικό σανίδι δίπλα στους γονείς της. Έπαιξε σε κωμωδίες, δράματα και επιθεωρήσεις, ενώ διακρίθηκε για τις ερμηνευτικές της δεξιότητες στην τραγωδία, την οποία και λάτρευε. Περιόδευσε στην Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό, δημιούργησε τους δικούς της προσωπικούς θιάσους –τον πρώτο μάλιστα στα 21 τις χρόνια- και ίδρυσε τη δική της θεατρική στέγη το 1912. Ενέπνευσε και δίδαξε αρκετούς απ’ τους πιο σημαντικούς ηθοποιούς του προηγούμενου αιώνα. Υπερασπίστρια της δημοτικής γλώσσας, υπήρξε μια απ’ τις καινοτόμες καλλιτέχνιδες που συνέβαλλαν στην καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας στο θέατρο. Υποστήριζε πως το θέατρο πρέπει να απευθύνεται στο ευρύ κοινό.

Δεν έζησε με όρους επιβίωσης, αλλά με όρους ευχαρίστησης!

Η Κοτοπούλη εκτός από επαναστατική και ανυπότακτη καλλιτέχνιδα, ήταν οξυδερκής, δυναμική, δοτική, ετοιμόλογη, συναισθηματική και παθιασμένη σαν Αγρίμι-όπως την αποκαλούσε ο ερωτικός της σύντροφος Ίων Δραγούμης. Η ηθική της εποχής δεν την εμπόδισε να ακολουθήσει τα πάθη και τις επιθυμίες της, τις απολαύσεις και τις ηδονές. Στις οποίες περιλαμβάνονταν, τόσο η μορφίνη, όσο και μια πολύπλευρη και σίγουρα έντονη σεξουαλική ζωή.

Η Δήμητρα Παπαδήμα ερευνά, συγγράφει, σκηνοθετεί μαζί με τον Γιάννη Μποσταντζόγλου, και τελικά ενσαρκώνει τη σπουδαία Μαρίκα Κοτοπούλη στην παράστασή Το Αγρίμι. Σκοπός της παράστασης δεν είναι η παρουσίαση της επαγγελματικής πορείας ή της βιογραφικής ανασκόπησης της ζωής της. Η προσέγγιση αυτή δίνει προτεραιότητα στον ψυχισμό και την προσωπικότητα της μεγάλης ηθοποιού.
Κείμενο, σκηνοθεσία, σκηνογραφία και ερμηνεία ενορχηστρώνονται για τον παραπάνω σκοπό και τα καταφέρνουν περίφημα. Είναι άξιο σχολιασμού το ότι ούτε λογοκρίνονται ούτε αποσιωπούνται εσκεμμένα, τόσο οι αντισυμβατικές συνήθειες και απολαύσεις της ηθοποιού, όσο και οι οριακές καταστάσεις τις οποίες μπορεί να βίωνε κατά καιρούς. Αντ΄ αυτού παρουσιάζονται σαν λογικό και επόμενο των συνολικότερων βιωμάτων της. Όλοι οι συντελεστές του ψυχογραφικού αυτού έργου αποδίδουν σεβασμό προς την Κοτοπούλη μέσα από την ευθύτητα και την ειλικρίνεια που πραγματεύονται την ιδιοσυγκρασία της. Η στάση τους αυτή κατά κάποιον τρόπο την δικαιώνει εφόσον οι άνθρωποι της εποχής της παρόλο που αποδέχονταν και εξυμνούσαν την θεατρίνα Κοτοπούλη, δεν ενέκριναν τη γυναίκα Κοτοπούλη, όπως θα πει και η ίδια η Παπαδήμα σε συνέντευξή της. Τελικά επιτυγχάνεται η απόδοση μιας ολοκληρωμένης εικόνας του χαρακτήρα και του συναισθηματικού της κόσμου, οι πτυχές του οποίου ξεδιπλώνονται κατά τη πορεία του έργου.

Αυτό αναλαμβάνει να κοινωνήσει η ίδια η συγγραφέας και σκηνοθέτιδα του έργου, η Δήμητρα Παπαδήμα, η οποία γίνεται Αγρίμι πραγματικό πάνω στη σκηνή. Η ερμηνεία της είναι ταιριαστή στο ρόλο, αρκετά έντονη και δυναμική, πληθωρική αλλά και εσωτερική. Φέρει την υπερβολή της δραματικότητας μιας θεατρίνας για την οποία η ζωή ήταν θέατρο και το θέατρο ζωή.
Σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της παράστασης η Μαρίκα Κοτοπούλη περνάει από διάφορες δύσκολες καταστάσεις προσπαθώντας να διαχειριστεί την αγωνία της απώλειας του άφαντου για 23 μέρες ερωτικού της συντρόφου, Ίωνα Δραγούμη. Η Χριστίνα Οικονόμου, η σκηνογράφος της παράστασης, έξυπνα επιλέγει και επιμελείται το φόντο του έργου, που δεν είναι άλλο από το καμαρίνι της ηθοποιού. Η επιλογή αυτή εξυπηρετεί τους σκοπούς του κειμένου αφού συμβολοποιεί εύστοχα την ενδιάμεση φάση μεταξύ ζωής και θεάτρου στην οποία βρίσκεται η Μαρίκα Κοτοπούλη. Θέατρο και ζωή, ζωή και θέατρο για εκείνη αλληλοδιαπλέκονται. Η ιστορία της εκτυλίσσεται στο μεταίχμιο των δυο. Λίγο πριν το θάνατό της άλλωστε θα εξομολογηθεί στον ηθοποιό και ανιψιό της Δημήτρη Μυράτ, «Ξέρεις, εκείνη τη στιγμή τι σκέφτηκα; Άραγε όταν πέφτω χάμω και κλαίω τον Ορέστη, έτσι σωστά τον κάνω; Όπως κλαίω τώρα τον Ίων;».
Στο καμαρίνι λοιπόν, στο συμβολικό σπίτι του τρανού Αγριμιού-Μαρίκα Κοτοπούλη, που πλαισιώνει τη σκηνή του θεάτρου Άλφα, η ζωή της παίρνει ξανά πνοή!
Η παράσταση θα συνεχιστεί και τον Φεβρουάριο!

Συντελεστές παράστασης
Συγγραφέας: Δήμητρα Παπαδήμα
Σκηνοθέτης: Δήμητρα Παπαδήμα – Γιάννης Μποσταντζόγλου
Σκηνογραφία: Χριστίνα Οικονόμου
Κοστούμια: Χριστίνα Οικονόμου
Φωτισμοί: Γιώργος Φωτόπουλος
Ερμηνεύουν: Δήμητρα Παπαδήμα
Βοηθός Παραγωγής: Μαρία Παπαδήμα
Μαζί της ο Γιάννης Μποσταντζόγλου
Θέατρο Άλφα, 28ης Οκτωβρίου (Πατησίων) 37 κ’ Στουρνάρι 51
Παραστάσεις: Κάθε Σάββατο στις 18:15 και κάθε Κυριακή στις 21:00
Τηλέφωνο κρατήσεων: 210 5221444