Τέσσερις Έλληνες, ένας Τιτανικός και μια μεγάλη μπίζνα!

Το «Παγόβουνο» της Ισπανίδας συγγραφέα Yolanda García Serrano είναι μια ενδιαφέρουσα, απολαυστική ισπανική κωμωδία παρεξηγήσεων, φιλοδοξιών και μικρών ανθρώπινων αδυναμιών, που επιβιβάζεται στον Τιτανικό για να μας ταξιδέψει στον κόσμο των μεγάλων ονείρων και των ακόμη μεγαλύτερων ψεμάτων.

Η θεατρική αυτή κρουαζιέρα ξεκινά στο Embassy Theatre, από τις 10 Οκτωβρίου. Το έργο παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε παγκόσμια πρεμιέρα, μεταφέροντας στη σκηνή την απόδειξη πως,ακόμη κι όταν το τέλος μοιάζει προδιαγεγραμμένο, η διαδρομή κρύβει πάντα ανατροπές και απρόσμενες αποκαλύψεις.

Με σωσίβιο το γέλιο λοιπόν, επιβιβαστήκαμε σήμερα στο υπερωκεάνιο του Τιτανικού. Μέσα από το χιούμορ, θυμηθήκαμε πόσο εύθραυστα είναι όλα όσα θεωρούμε δεδομένα.

Η ιστορία μάς συστήνει δύο φίλους, μικροαπατεώνες από τον Άγιο Σώστη Μεσσηνίας τον Ηλία και τον Παναγή κι ένα νεόνυμφο ζευγάρι τον Τζον και τη Λέλα, που ταξιδεύουν προς τη Νέα Υόρκη, έχοντας κοινό προορισμό αλλά διαφορετικές προσδοκίες. Όλοι τους ονειρεύονται μια καινούργια ζωή, μια ευκαιρία να ξεφύγουν από τη μετριότητα και, φυσικά, μια θέση στον κόσμο των πλουσίων. 

Τέσσερις Έλληνες στον Τιτανικό; Ακούγεται σαν αρχή ανεκδότου — και πράγματι, η παράσταση αξιοποιεί αυτή την ιδέα για να στήσει ένα γαϊτανάκι από ευτράπελα, ψέματα, εξαφανισμένα κοσμήματα, πέρλες, χρυσαφικά και πρόσωπα που προσπαθούν απεγνωσμένα να διατηρήσουν την αξιοπρέπειά τους, ενώ όλα γύρω τους καταρρέουν.

Η ιστορία αποκτά ακόμη μεγαλύτερη γοητεία όταν τη σκεφτούμε μέσα στο ιστορικό της πλαίσιο. Το 1912, τέσσερις Έλληνες επιβάτες ταξίδευαν πράγματι με τον Τιτανικό, στην τρίτη θέση, και έχασαν τη ζωή τους στο ναυάγιο. Η παράσταση, ωστόσο, επιλέγει τη μυθοπλασία και την κωμωδία για να δημιουργήσει μια εντελώς διαφορετική θεατρική διαδρομή. Το ιστορικό γεγονός γίνεται το φόντο μιας ιστορίας για ανθρώπους που κυνηγούν την τύχη τους, χωρίς να υποψιάζονται πόσο κοντά βρίσκονται στο δικό τους παγόβουνο.Η ευτυχία μετριέται σε χρήματα;

Μέσα στον καταιγισμό των αστείων, ξεπροβάλλουν ερωτήματα που ξεπερνούν τα όρια της κωμωδίας. Τι είναι, τελικά, η ευτυχία; Η αγάπη ή η οικονομική ασφάλεια; Η ειλικρίνεια ή η ικανότητα να παρουσιάζουμε τον εαυτό μας όπως θα θέλαμε να μας βλέπουν οι άλλοι;

Όταν ο Ηλίας ρωτά τη Λέλα Χάνου τι σημαίνει ευτυχία, η απάντηση είναι αποστομωτική: «Να αγοράζω χωρίς να ρωτάω την τιμή»!

Μια ατάκα που προκαλεί γέλιο, αλλά κρύβει μέσα της ολόκληρη τη φιλοσοφία ενός κόσμου όπου ο πλούτος γίνεται συνώνυμο της ελευθερίας και η κοινωνική καταξίωση μοιάζει με το απόλυτο εισιτήριο για την ευτυχία. Ακόμη και ο γάμος, σε αυτή την αλλόκοτη κούρσα προς την οικονομική άνεση, μπλέκεται με υποσχέσεις για χρήματα που θα αποκτηθούν κάποτε στο μέλλον. Γιατί, όπως φαίνεται, υπάρχουν άνθρωποι που δεν ερωτεύονται μόνο αυτό που βλέπουν, αλλά και αυτό που ελπίζουν πως θα αποκτήσουν.

Ο Γιάννης Ζουγανέλης στο ρόλο του Ηλία, φέρνει στη σκηνή την ιδιαίτερη κωμική του ταυτότητα, αξιοποιώντας τον λόγο, τις εκφράσεις και την αίσθηση του παραλόγου για να δώσει ζωντάνια στις περιπέτειες των ηρώων. 

Ο Γιάννης Τσιμιτσέλης, ως Παναγής, δίνει τη δική του διάσταση στον ήρωα που δοκιμάζεται από τη ναυτία και τις ανατροπές του ταξιδιού. Η φιγούρα του κυρίου Εμετούλη, σε ένα πλοίο που υποτίθεται πως είναι το ασφαλέστερο στον κόσμο, προσθέτει ακόμη μία πινελιά στο σουρεαλιστικό σύμπαν της παράστασης.

Η Κατερίνα Γερονικολού και ο Θανάσης Πατριαρχέας αποδεικνύουν πως η αληθινή υποκριτική γοητεία κρύβεται στις λεπτές αποχρώσεις, στα βλέμματα και στις σιωπές που λένε περισσότερα από τα λόγια. Με φυσικότητα, μέτρο και εξαιρετική αίσθηση του ρυθμού, δίνουν ζωή στους χαρακτήρες τους και κάνουν κάθε παρεξήγηση απολαυστική και κάθε ανατροπή ακόμα πιο ενδιαφέρουσα..

Ο Νικορέστης Χανιωτάκης αναλαμβάνει τη σκηνοθεσία, αλλά και τους φωτισμούς, σε μια παράσταση που αξιοποιεί την αντίθεση ανάμεσα στη λάμψη του Τιτανικού και στο σκοτεινό μυστικό που κρύβεται κάτω από την επιφάνεια. Η κωμωδία χρειάζεται ακρίβεια, σωστό τέμπο και διαρκή κίνηση, ιδιαίτερα όταν οι παρεξηγήσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Το σκηνοθετικό στοίχημα είναι να διατηρηθεί η ενέργεια της ιστορίας χωρίς να χαθεί η ανθρώπινη πλευρά των χαρακτήρων.

Η μετάφραση και διασκευή της Μαρίας Χατζηεμμανουήλ μεταφέρει το έργο στο ελληνικό θεατρικό περιβάλλον, δίνοντας χώρο στο γλωσσικό χιούμορ και στις πολιτισμικές αναφορές να λειτουργήσουν μέσα από μια οικεία, ζωντανή γλώσσα.

Τα σκηνικά του Μανόλη Παντελιδάκη και τα κοστούμια της Ιωάννας Καλαβρού συμβάλλουν στην ανασύσταση της εποχής, δημιουργώντας το πλαίσιο για ένα ταξίδι που ισορροπεί ανάμεσα στην κομψότητα και τη γελοιοποίηση της κοινωνικής φιλοδοξίας. 

Το «Παγόβουνο» προσφέρει μια ανάλαφρη, παιχνιδιάρικη θεατρική απόδραση, με φόντο ένα από τα πιο γνωστά ναυάγια της ιστορίας και με πρωταγωνιστές ανθρώπους που, στην προσπάθειά τους να φτάσουν στην κορυφή, δεν βλέπουν πάντα τι βρίσκεται μπροστά τους.

Και αν κάτι μας αφήνει αυτή η κωμική περιπέτεια, είναι μια μικρή, πικρή αλήθεια: δεν είναι κακό να ονειρεύεσαι μια καλύτερη ζωή. Κακό είναι να πιστεύεις πως η ευτυχία βρίσκεται πάντα στην άλλη πλευρά του ωκεανού — και να μην κοιτάζεις ποτέ τη θάλασσα μπροστά σου.

Γιατί όπως και στη ζωή, το πιο επικίνδυνο δεν είναι πάντα αυτό που φαίνεται. Είναι εκείνο που μένει κρυμμένο κάτω από την επιφάνεια.

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/to-pagobouno/