Υπάρχουν συναυλίες που αποτελούν απλώς έναν ακόμη σταθμό μιας περιοδείας και υπάρχουν κι εκείνες που γράφουν ιστορία πριν καν ξεκινήσουν. Η εμφάνιση των Foreigner το Σάββατο 27 Ιουνίου ανήκε ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Με αφορμή την επετειακή περιοδεία "Celebrating 50 Years", με την οποία γιορτάζουν πέντε δεκαετίες γεμάτες επιτυχίες, το θρυλικό συγκρότημα επισκέφθηκε για πρώτη φορά την Ελλάδα, πραγματοποιώντας ένα απωθημένο τόσο για τους ίδιους όσο και για το ελληνικό κοινό που περίμενε αυτή τη στιγμή εδώ και χρόνια.

 Την ιδανική εισαγωγή στη βραδιά ανέλαβε ο Κώστας Τουρνάς. Μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της ελληνικής rock σκηνής, απέδειξε για ακόμη μία φορά πως η σκηνή παραμένει το φυσικό του περιβάλλον. Με ένα πρόγραμμα γεμάτο αγαπημένα τραγούδια, ζέστανε το κοινό και έδωσε τον τόνο για όσα θα ακολουθούσαν.

Λίγο αργότερα, η αντίστροφη μέτρηση έφτασε στο τέλος της και οι Foreigner ανέβηκαν στη σκηνή μέσα σε θερμό χειροκρότημα. Από τις πρώτες κιόλας νότες έγινε φανερό πως η εμπειρία δεκαετιών δεν αντικαθίσταται. Με επαγγελματισμό, ενέργεια και εξαιρετική χημεία μεταξύ των μουσικών, η μπάντα παρέσυρε το κοινό σε ένα μουσικό ταξίδι γεμάτο διαχρονικές επιτυχίες.

Παρότι ο Mick Jones δεν συμμετέχει πλέον στις περιοδείες για λόγους υγείας, το όνομα των Foreigner εξακολουθεί να εκπροσωπείται επάξια από μια εξαιρετική ομάδα μουσικών, οι οποίοι απέδωσαν με σεβασμό αλλά και φρεσκάδα το σπουδαίο υλικό της μπάντας. Ο Kelly Hansen απέδειξε για ακόμη μία φορά γιατί θεωρείται ένας από τους καλύτερους frontmen που πέρασαν από το συγκρότημα, κερδίζοντας το κοινό τόσο με τις ερμηνείες όσο και με την αμεσότητά του.

Το setlist ήταν ακριβώς αυτό που περίμενε κανείς από μια επετειακή περιοδεία. "Double Vision", "Cold As Ice", "Waiting for a Girl Like You", "Urgent", "Juke Box Hero", "Feels Like the First Time" και πολλές ακόμη επιτυχίες διαδέχονταν η μία την άλλη, με το κοινό να τραγουδά σχεδόν κάθε στίχο. Και φυσικά, όταν ακούστηκαν οι πρώτες νότες του "I Want to Know What Love Is", η ατμόσφαιρα άλλαξε εντελώς. Χιλιάδες φωνές έγιναν μία, χαρίζοντας μία από τις πιο όμορφες στιγμές της βραδιάς.

Η παραγωγή παρέμεινε λιτή, χωρίς περιττές υπερβολές. Τα φώτα, οι προβολές και ο ήχος λειτούργησαν υποστηρικτικά, αφήνοντας τη μουσική να πρωταγωνιστήσει. Άλλωστε, όταν έχεις έναν κατάλογο τραγουδιών σαν αυτόν των Foreigner, δεν χρειάζεσαι εντυπωσιακά τεχνάσματα για να κρατήσεις αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού.

Πέρα όμως από τις επιτυχίες και τις εξαιρετικές ερμηνείες, αυτό που έκανε τη συγκεκριμένη συναυλία ξεχωριστή ήταν ο συμβολισμός της. Χρειάστηκαν σχεδόν πενήντα χρόνια για να δούμε τους Foreigner στην Ελλάδα, όμως η πρώτη αυτή συνάντηση απέδειξε ότι η αναμονή άξιζε. Δεν ήταν απλώς μια στάση της περιοδείας τους· ήταν μια βραδιά γεμάτη συγκίνηση, νοσταλγία και διαχρονικό rock, που ένωσε διαφορετικές γενιές κάτω από τα ίδια τραγούδια.

Οι Foreigner μπορεί να γιορτάζουν μισό αιώνα ζωής, όμως η μουσική τους εξακολουθεί να ακούγεται το ίδιο δυνατή, το ίδιο επίκαιρη και το σημαντικότερο το ίδιο ικανή να δημιουργεί αναμνήσεις. Και η πρώτη τους εμφάνιση στην Ελλάδα θα μείνει σίγουρα ως μία από αυτές.