Το νέο παιδικό βιβλίο της Μαριλένας Παππά, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αγγελάκη, είναι από τα βιβλία που σου θυμίζουν πώς είναι να βλέπεις τον κόσμο με μάτια που δεν έχουν μάθει ακόμη να βάζουν όρια στα όνειρα.

Η υπόθεση:
Δύο μικρές πυγολαμπίδες, ο Θανασάρας και ο Βωβίτο, αποφασίζουν να βάλουν πλώρη για το φεγγάρι. Κι εκεί που ένας μεγάλος ίσως θα αναρωτιόταν για τις πιθανότητες επιτυχίας μιας τέτοιας αποστολής, ένα παιδί είναι πολύ πιθανότερο να ρωτήσει: «Και πότε ξεκινάμε;». Αυτή είναι, άλλωστε, η γοητεία της παιδικής φαντασίας: δεν ζητά πρώτα αποδείξεις πως κάτι γίνεται, τολμά να το ονειρευτεί και μετά αναζητά τον τρόπο.

Η Μαριλένα Παππά έχει μια γραφή που αγαπώ ιδιαίτερα, μια γραφή με ποιητική ευαισθησία και τρυφερότητα, που δεν αντιμετωπίζει το παιδί ως έναν μικρό ενήλικα, αλλά ως έναν ολόκληρο κόσμο που μόλις αρχίζει να ανακαλύπτει τις δυνατότητές του. Και στο ταξίδι του Θανασάρα και του Βωβίτο, το μεγάλο δεν βρίσκεται μόνο στην απόσταση που χωρίζει τις πυγολαμπίδες από το φεγγάρι, αλλά και στην απόσταση που μπορεί να διανύσει ένα όνειρο όταν το μοιράζεσαι με έναν φίλο.

Γιατί η φιλία είναι κι αυτή ένα είδος αποστολής. Χρειάζεται συντροφικότητα, επιμονή, χώρο για τις διαφορετικές ιδέες και, κυρίως, κάποιον που να μη γελάσει όταν του πεις πως θέλεις να φτάσεις μέχρι το φεγγάρι. Κάποιον που, αντί να σου δείξει πόσο μακριά βρίσκεται, θα σταθεί δίπλα σου και θα κοιτάξει μαζί σου ψηλά.

Ξεχωριστή θέση στην εμπειρία της ανάγνωσης έχει η εικονογράφηση της Κατερίνας Παπαστεφανάτου, που συνοδεύει το ταξίδι των δύο μικρών ηρώων και ανοίγει ένα ακόμη παράθυρο στον μαγικό κόσμο του παιδικού βιβλίου. Η εικόνα εδώ δεν είναι απλώς το στολίδι της ιστορίας. Είναι μέρος της ανακάλυψης, ένας ακόμη τρόπος για να πλησιάσει το παιδί τον κόσμο του παραμυθιού.

Και υπάρχει κάτι ακόμη που εκτιμώ ιδιαίτερα στα καλά παιδικά βιβλία: όταν η ιστορία δεν τελειώνει με την τελευταία σελίδα, αλλά συνεχίζεται μέσα από το παιχνίδι, τη σκέψη και τη δημιουργία. Οι δραστηριότητες στο τέλος του βιβλίου, με την επιμέλεια της Μαρίας Μπακάρα, δίνουν στα παιδιά την ευκαιρία να συμμετάσχουν ενεργά σε αυτή τη μικρή περιπέτεια, μετατρέποντας την ανάγνωση σε μια εμπειρία που συνεχίζεται και μετά το κλείσιμο του βιβλίου.

Έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στη Μαριλένα, τόσο ως άνθρωπο όσο και ως συγγραφέα, και δεν θα προσποιηθώ πως διαβάζω τα βιβλία της χωρίς αυτή την προσωπική τρυφερότητα. Εκείνο, όμως, που χαίρομαι να συναντώ στη γραφή της είναι η πίστη στη δύναμη της φαντασίας και στη δυνατότητα μιας ιστορίας να αφήσει κάτι όμορφο μέσα στον μικρό αναγνώστη.

Το «Θανασάρας και Βωβίτο: Αποστολή στο φεγγάρι», από τις Εκδόσεις Αγγελάκη, απευθύνεται σε παιδιά από τριών ετών και πάνω και μπορεί να γίνει μια όμορφη αφορμή για κοινή ανάγνωση, συζήτηση και παιχνίδι, ιδιαίτερα στις ηλικίες 3–5 ετών.

Ίσως τελικά το φεγγάρι να μην είναι τόσο μακριά όσο νομίζουμε. Ίσως να βρίσκεται στην πρώτη ερώτηση ενός παιδιού, σε μια ιδέα που μοιάζει αδύνατη, σε έναν φίλο που λέει «πάμε» αντί για «δεν γίνεται».

Και ίσως αυτό να είναι το πιο όμορφο μήνυμα του βιβλίου: δεν χρειάζεται να φτάσουμε όλοι στο φεγγάρι. Αρκεί να μη χάσουμε ποτέ την ικανότητα να το ονειρευόμαστε.

Γιατί τα παιδιά που μαθαίνουν να ονειρεύονται χωρίς να φοβούνται την απόσταση είναι παιδιά που μεγαλώνουν γνωρίζοντας πως ο κόσμος δεν τελειώνει εκεί όπου τελειώνουν οι βεβαιότητές μας.

https://angelakis.gr/apostoli-sto-feggari